شمارهء خانه‌هاى آن نزديك به 400 درب خانه است و عموم آنها از سنگ و گل و چوب ساخته‌اند . درخت باغستانش انگور و كلانتر آن آقا على خلف آقا هادى كلانتر است و علماى بزرگ از آن قصبه برخاسته « 1 » است و از متأخرين علماى آن است : جناب مستطاب اكمل متورعين و اورع متشرعين ، مجتهد زمان ، فقيه اوان آقا حسين دشتكى ، سالها به نشر علوم و فتاوى اشتغال داشت و در سال 1283 در شيراز به رحمت ايزدى پيوست . و خلف الصدقش : كمالات اكتساب ميرزا على دشتكى ، جوانى است عالم ، مشغول استفاده و افاده مطالب علميه و از علماى دشتك است : كمالات اكتسابان : آقا عبد اللّه و آقا على دشتكى برادرزادگان « 2 » غفران مآب آقا حسين مجتهد دشتكى . و از اعيان دشتك است : سلسله سادات حسينى مانند سيادت پناهان : سيد محمد على قاضى و سيد مصطفى و سيد احمد دشتكى . و اين بلوك را شش قريه آباد است « 3 » : حسام آباد : دو فرسخ و نيم جنوب دشتك است از بناهاى غفران مآب سلطان مراد ميرزا حسام السلطنه در سال 1283 احداث قلعه آن فرمود . حصار « 4 » : نيم فرسخ ميانه جنوب و مغرب دشتك است . دشتك « 5 » : همان قصبه ابرج است . شهرك « 6 » : يك فرسخ و نيم جنوبى دشتك است . قصر خليل « 7 » : فرسخى كمتر ميانه جنوب و مغرب دشتك است . گل ميان « 8 » : دو فرسخ ميانه جنوب و مشرق دشتك است . [ 4 ] - بلوك ابرقوه « 9 » در اصل : « بر كوه » بود يعنى سفيد كوه ، الفى بر او افزودند « ابر كوه » گرديد ، پس تصرف

--> ( 1 ) . در متن : ( برخواسته ) . ( 2 ) . در متن : ( برادرزاده‌گان ) . ( 3 ) . ( دهستان ابرج داراى 20 قريه است ) . كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 245 . ( 4 ) . ر ك : كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 254 . ( 5 ) . ر ك : كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 254 . ( 6 ) . ر ك : كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 254 . ( 7 ) . ر ك : كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 254 . ( 8 ) . ر ك : كتاب جغرافيا و اسامى دهات كشور ، ص 254 . ( 9 ) . در فارسنامه ابن بلخى ، ص 124 : ( ابر قويه ) : شهركى كوچك است و نواحى دراز و هواى آن معتدل است و پاره‌اى از هواى يزد خنك‌تر باشد و آب آن هم آب روان باشد و هم آب كاريز و غله بوم است و ميوه بسيار باشد و جائى خوش است و هوا و آب درست و هيچ جنسى از آنجا برنخيزد و آبادان است و جامع و منبر دارد ) . ( معرب ابر كوه - بركوه ) . ( معين ) . تا زمان ناصر الدين شاه جزء استان فارس بود و بعد جزو اصفهان گرديد و اينك يكى از بخشهاى يزد است . ر ك : اقليم پارس ، ص 327 تا 331 .