مدرسه‌هاى شيراز بر اين وجه است : مدرسهء منصوريه « 1 » : از بناهاى حضرت سلطان المحققين ، سيد المدققين ، امير صدر الدين محمد دشتكى شيرازى جد اعلاى نگارندهء اين فارسنامه ناصرى است در سال 883 در محله دشتك شيراز كه اكنون جزء محله سردزك و محله لب آب گشته ، بنا فرمود و به مناسبت اسم ولد ارجمند خود ، حضرت اكمل اهل نظر ، استاد بشر ، عقل حادى عشر ، امير غياث الدين منصور ، آن را مدرسهء منصوريه فرمود ، توليت آن را با ارشد ابناء بنين و ابناء بنين بنين خود با تقدم بطن اول مقرر نمود و چندين قريه و مزرعه تمام ، وقف بر آن مدرسه فرمود و بسيارى از آنها از زمان سلطنت پادشاه قهار نادر شاه افشار ، خالصهء ديوان اعلى گشته و بعضى در دست غاصبين باقى مانده است جز قريه قصر كرم مشهور به كوشك قاضى واقعه در بالا كوه بلوك فسا و مزرعه سختويه مشهور به سختان واقعه در حومه شيراز در خارج دروازهء قصاب‌خانه شيراز و قريه سهل آباد واقعه در بلوك رامجرد كه سالها به وقفيت در دست متوليان مدرسه منصوريه باقى بود تا در سال 1284 حاجى شيخ حسين عرب مشهور به شيخ حسين طايفه ملقب به ناظم الشريعه به‌وجه اشتلم به عنوان مجهول المالك غصب نموده و در سال 1295 حضرت اشرف ارفع و الا ، حاجى معتمد الدوله فرهاد ميرزا ، ادام الله بقاه ، والى مملكت فارس در شيراز مجلسى آراسته ، علماء و بزرگان را حاضر ساخته ، ناظم الشريعه و نگارندهء اين فارسنامه را كه متولى اين موقوفه بودم ، خواسته ، احكام وقفيه را ملاحظه فرموده مضمون آنها را بر علما و بزرگان القاء فرمود و تمام آن جماعت تصديق بر حقيقت و صحت آن احكام فرموده ، اداى شهادت خود را در وقفيت سهل آباد رامجرد نمودند ، پس قريه سهل آباد را از او گرفته به متولى مظلوم سپرده در سال 99 [ 12 ] باز ناظم الشريعه به اشتلمى تازه سهل آباد وقفى را باز گرفته . و اين مدرسه تاكنون به آبادى باقى است و تمام حجرات آن مسكن طلاب علوم دينيه است و معيشت آنها از منافع املاك موقوفه بر آن است كه به‌وجه احسن گذران مىنمايند و چون حجرات آن از زلزله‌ها و مرور دهور شكسته و درهم ريخته بود ، مؤلف اين فارسنامه در سال

--> ( 1 ) . درباره اين مدرسه مراجعه شود به بناهاى تاريخى جلگه شيراز ، ص 229 و 230 ، و آثار العجم ، ص 497 .