استحكام در دورهء اين چهل قبر بساخت و تاكنون به آبادى تمام باقى است و حضرت اشرف و الا ، معتمد الدوله حاجى فرهاد ميرزا قاجار والى مملكت فارس ، دام مجده ، در سال 1257 ، چهل سنگ هريك به درازا ، از دو ذرع كمتر و پهنا ، از سه چهارك كمتر تراشيد و بر اين چهل قبر بينداخت و اين تكيه در ميانه تكيه خواجه حافظ و تكيه هفت‌تنان افتاده است . بقعه و تكيه امام زاده سيد حاجى غريب « 1 » : ملاصق و چسبيده به درب دروازه كازرون شيراز است و در اين زمان عموم مردم شيراز ، كمال احترام را بر قبر اين سيد بزرگوار گذارند و به تجربه معلوم داشته‌اند كه هركس سوگند دروغ در اين بقعه ياد كند عمرش در آن سال تمام شود و سندى در نسب و سال وفاتش بدست نيامد . بقعه و تكيه شاهزاده محمد : در خارج دروازهء كازرون شيراز ، عمارتى مختصر بر قبرش ساخته و باغچه‌اى پر از درخت در جوار آن بقعه پرداخته‌اند و تاكنون به آبادى باقى است . بقعه و تكيه شاهزاده حسين : در خارج دروازه اصفهان شيراز به صد و پنجاه ذرع بيش در جوار پل بر رودخانه خشك ، بقعهء خراب مختصرى به اين نام باقى بود و در سال 1278 نواب و الا ميرزاده عبد الباقى ميرزا ، ولد الصدق حضرت اشرف و الا مؤيد الدوله قاجار ، والى مملكت فارس ، عمارتى مشتمل بر چندين حجره كوچك و گنبدى مختصر بر قبر اين امامزاده بساخت و تاكنون به آبادى باقى است . بقعه عبد اللّه وصاف بن فضل اللّه شيرازى « 2 » : كه بيان القابش از بنان اين بنده خارج از انصاف است ، در ميانه تكيه خواجه حافظ و تكيه چهل‌تنان افتاده و بقعه آن منهدم و قبرى كه سنگى مختصر بر آن انداخته‌اند باقى است و شرح حالش در ذيل اسامى علماء شيراز ، نگاشته گرديد . بقعه و تكيه شاه الداعى الى اللّه « 3 » : نام شريفش سيد نظام الدين محمود ، از بزرگان اصحاب حقيقت و پيروان شريعت و طريقت است ، حضرت كريم خان زند طاب ثراه ، عمارت و قبه‌اى بر قبر او بساخت و در سال 1299 حاجى ميرزا كريم صراف تعميرش نمود . بقعه و تكيه پير بناب « 4 » : چون چشمه‌اى كه چندين قريه و مزرعه را آب دهد از زير اين عمارت درآيد ، او را پير بناب گويند . در شيراز مشهور است كه شيخ اقطع كه قصهء آن در كتاب مثنوى قطب العارفين مولوى رومى مرقوم است همين پيربناب است ، در جانب قبله شهر شيراز به مسافت دو فرسخ افتاده است .

--> ( 1 ) . فرصت الدوله او را ( سيد تاج الدين غريب و اسم مباركش را جعفر بن فضل بن جعفر بن على بن ابيطالب مىداند كه او را دو لقب است : يكى تاج الدين و ديگر غريب و عوام الناس به غلط مشهور سيد حاجى غريب مىخوانند و آن را دو نفر مىدانند در آن بقعه دو قبر است يكى از سيد است ديگر از حاجى غريب بعضى ديگر گويند يكى سيد حاجى است و ديگرى غريب به هر دو صورت سهو و اشتباه است و حق همان بود كه گفتيم . . . ) ، ص 456 . ( 2 ) . ر ك : آثار العجم ، ص 475 . ( 3 ) . ر ك : آثار العجم ، ص 485 . ( 4 ) . ر ك : آثار العجم ، ص 489 .