زمان نگاشتن اين فارسنامه باقى مانده ، همان مغاره است و قبرى در آن ظاهر نيست و در بلندى اين مغاره چشمهء آبى است و چندين حجره و ايوانى بر سر آن چشمه ساخته‌اند و در بلندى آن چشمه و عمارت ، قبرى است مشهور به بابا كوهى و حضرت شاهزاده مؤيد الدوله طهماسب ميرزا - قاجار والى مملكت فارس در سال 1275 گنبد و حجره‌اى بر اين قبر بساخت و تاكنون به آبادى باقى است . آرامگاه بابا كوهى در قسمت بالاى كوه صبوى بقعه و تكيه هفت‌تنان : در كتاب مزارات شيراز نوشته است « 1 » : اسامى آنها را نيافتم ليكن روايت است كه مرد ديندارى درب دروازهء استخر كه اكنون دروازهء اصفهان است مشغول تغسيل مردگان بود و اهل شيراز او را از اوليا مىشمردند ، گفته است ، شبى در منزل خود بعد از گذشتن ثلث از شب ، كسى درب خانه‌ام را كوبيد ، گفتم كيستى ؟ گفت مردى از ما نزديك به مردن است بيا او را غسل بده ، گفتم در اين وقت ؟ گفت بلى ، پس از خانه درآمدم ، جوانى كه بر پيشانى او اثر عبادت بود ، ديدم ، سلام كردم و گفتم تنها نتوانم غسل دهم گفت ديگرى هم هست ، پس او برفت و من از پى او تا به دروازه‌اى رسيديم چون دستش به در رسيد ، بىكليد باز شد ، با خود گفتم البته درب باز بود و برگشتم ، احتياط نمودم در را

--> ( 1 ) . ص 140 ، آثار العجم ، ص 476 ، شيراز در گذشته و حال ، ص 171 ، بناهاى تاريخى و آثار . . . ، ص 263 .