آمد و در سال 286 [ 1 ] به مرض وباى عام بدرود جهان كرد . قصيده را نيكو سرودى و غزل را به طرز خواجه حافظ عليه الرحمه نيكو و با حالت گفتى ، جميع خطوط ، خوش نوشتى خاصه خط نسخ را كه معتقد من بنده اين است كه از جميع استادان سلف و معاصرين بهتر نوشت ، خاصه قلمهاى بسيار خفى را كه تاكنون كسى به آن خوشى ننوشته است ، آواز دلكشش آتش به جان نمونه خط توحيد سوختگان افكندى و دود از نهاد مستمعان برآوردى و پهلوى برادر ارجمند خود مرحوم داورى مدفون است . رحمة اللّه عليهم . و اين چند بيت از ميرزا اسمعيل توحيد نوشته شد :