ميرزا حسن حسينى فسايى

290

فارسنامه ناصرى ( فارسى )

سلطان خاتون « 1 » خواهرزادهء گردوچين خاتون با شوهر خود قرامحمد « 2 » در شيراز متصدى حكومت گرديد . در سال 722 : باز حكومت كليه مملكت فارس به ملك عز الدين عبد العزيز پسر ملك الاسلام مرجوع شد . [ وقايع فارس در روزگار مظفريان ] در سال 724 : امير مظفر الدين سلغر شاه تركمان با ملك عز الدين جنگ كرده ، شكست بر سلغر شاه افتاده ، فرار نمود . در اواخر اين سال [ 724 ] : ملك عز الدين به تبريز رفت . در سال 725 : به سعايت و فساد امير دمشق خواجه پسر امير چوپان نوئين به فرمان سلطان ابو سعيد بهادر خان ، ملك عز الدين را كشتند « 3 » و جنازهء او را به شيراز آورده ، در جوار قبر پدرش ، ملك الاسلام دفن نمودند و ملك شمس الدين برادر ملك عز الدين در تبريز وفات يافت « 4 » و ايالت و دولت ملك الاسلام شيخ جمال الدين ابراهيم بن شيخ محمد طيبى عرب در ملك فارس ، سپرى گرديد . تأمل الى من مات قبلك و اعتبر فلم يبق مملوك و لم يبق مالك « 5 » . در همين سال [ 725 ] : حكومت مملكت فارس و اصفهان و كرمان به امير تالش پسر امير حسن پسر امير چوپان سلدوز عنايت گرديد و امير تالش ، ملك شرف الدين شاه محمود را والى ممالك فارس نمود اگرچه در زمان حكومت اولاد ملك الاسلام شيخ جمال الدين ابراهيم ، شيخ الاسلام ، بعضى از نواحى فارس را در كف كفايت ملك شرف الدين شاه محمود ، مشهور به اينجوى بوده ، اينجوى به معنى عامل خالصه‌جات ديوانى است . در كتاب شيرازنامه نوشته است « 6 » : ملك اعظم سعيد شرف الدولة و الدين ، شاه محمود بن - محمد بن فضل اللّه كه ارومه « 7 » طيبه‌اش به مقرب درگاه بارى ، شيخ عبد اللّه انصارى متصل است ، در سال 725 : در كل ممالك فارس نافذ الحكم گرديد و بلوكات اينجو و غير اينجو متحد گرديد و دست ظلمه را كوتاه نمود و پسران نامدار او ، ملك جلال الدين مسعود شاه و ملك غياث الدين كيخسرو و امير شمس الدين محمد و امير جمال الدين شاه ابو اسحق در نواحى فارس لواى اقتدار افراشتند . در همين سال [ 725 ] : به فرمان ملك شاه محمود اينجو ، تجديد باروى « 8 » شهر شيراز را نمودند . در همين سال [ 725 ] : وزارت كليه ممالك سلطان ابو سعيد بهادر خان به خواجه ركن الدين - صاين كه از اهل بلدهء فسا فارس بود مرجوع گشت « 9 » و او را نصرت الدين عادل گفتند و جد او

--> ( 1 ) . در متن : ( خواتون ) . ( 2 ) . در شيرازنامه ، ( ص 103 ) : ( قره‌محمد ) . ( 3 ) . در شيرازنامه ، ( ص 100 ) ، آمده است كه : ( ملك عز الدين به تاريخ آخر ذيقعده سنه 725 . . . به سعايت و مشق خواجة بن چوپان به قتل آمد ) . ( 4 ) . ر ك : شيرازنامه ، ص 101 . ( 5 ) . بينديش به آنكه پيش از تو مرد و عبرت گير كه باقى نماند نه مملوك و نه مالك . ( 6 ) . ر ك : شيرازنامه ، ص 101 . ( 7 ) . اصل ، ريشه ، آل . ( 8 ) . در متن : ( بازوى ) . ( 9 ) . مرحوم اقبال او را نصرة الدين عادل نسوى كه لقب صاين وزير را داشت خوانده است . تاريخ مغول ، ص 334 .