نبود ، سابق « 1 » نام شوهر خواهرش و الب ارسلان سلغرى طمع در افسر و سرير كردند « 2 » ، بعد از ورود ، اتابك زنگى آنها را منهزم ساخته بر اريكه اقتدار قرار گرفت . در سال 564 : لشكر و رعيت مملكت از سوء سلوك اتابك زنگى بن مودود سلغرى شاكى گشته ، پيغام براى اتابك شمله يعقوب بن ارسلان ، والى خوزستان فرستادند « 3 » و سپاه در اطاعت و انقياد او شدند و اتابك زنگى فرار نمود و در داراب ، پناه به جماعت شبانكاره برده ، او را محافظت داشتند و اتابك شمله تركمانى ، بناى ظلم و بىاعتدالى را گذاشته « 4 » شكايت مردم از او بيشتر از اتابك زنگى گرديد و اهل مملكت ، اتابك زنگى را آورده ، سر در چنبر اطاعتش درآوردند و اتابك شمله را از فارس خارج نمودند . در سال 566 : المستنجد باللّه ، يوسف بن المستظهر باللّه ، خليفه عباسى ، وفات يافت و از عمرش پنجاه و شش سال گذشته بود ، پس به صلاح اعيان ، والد الصدقش ابو محمد حسن بجاى پدر قرار گرفت « 4 » و او را المستضئى « 5 » بنور اللّه گفتند . در سال 568 : اتابك ايلدگز در همدان وفات يافت « 6 » ، پس خلف الصدقش ، اتابك پهلوان محمد به جاى پدر نشست و ارسلان شاه بن طغرل بن سلطان محمد بن ملكشاه كه برادر مادرى پهلوان بود همچون زمان اتابك ايلدگز ، به خطبه و سكه قناعت كرده ، در زاويه اختفا بسر [ مىبرد ] « 7 » . در سال 569 : در بغداد و ماوالاه ، تگرگ باريد « 8 » كه كوچكهاى آن به اندازه نارنجى بود و چندين نفر مردم و حيوانات را بكشت . [ وقايع فارس در روزگار اتابك شمله ] در سال 570 : اتابك شمله يعقوب بن ارسلان تركمانى ، به قصد تنبيه جماعت تركمانان از خوزستان به جانب آنها برفت و آن جماعت پناه به والى عراق عجم بردند و اتابك شمله با لشكر خوزستان به عراق رفته ، جنگ درپيوست و در ميانه تيرى به اتابك شمله رسيده از اسب افتاده ، اسير تقدير گرديد و بعد از دو روز وفات يافت و اصلش از تركمان آقشرى بود « 9 » . [ وقايع فارس در روزگار مظفر الدين تكلّه ] در سال 571 : اتابك مظفر الدين زنگى ، ابن مودود بن سنقر سلغرى تاج و تخت را بدرود نمود . « 10 » دريغ سلطنت و تاج و تخت و نگين * كه بازماند به ناكام از طغان و تگين گرفته روى زمين تيغشان به مدتها * ولى چه سود پس از مرگ رفت زير زمين مدت چهارده سال ، سلطنت فارس را داشت و در همين سال خلف الصدقش تكلة بن اتابك

--> ( 1 ) . ر ك : شيرازنامه ، ص 73 . ( 2 ) . در متن : ( گرديد ) . ( 3 ) . ر ك : كامل ، ج 9 ، ص 104 . ( 4 ) . ر ك : كامل ، ج 9 ، ص 108 . ( 5 ) . در متن : ( المستظى ) . ( 6 ) . ر ك : كامل ، ج 9 ، ص 119 . ( 7 ) . در متن : ( برده ) . ( 8 ) . در متن : ( باريده ) . ( 9 ) . ر ك : كامل ، ج 9 ، ص 134 . ( 10 ) . شيرازنامه ، ص 75 . و تاريخ گزيده ، ص 504 كه وفات او را در سال 570 مىداند .