گفتار در نهضت نمودن امير صاحبقران ظفر قرين اولا مرتبه از قبة الاسلام بخاراى شريف به جانب ولايت شهر سبز و فتح قصبهء چراغچى و معارضه و جنگ و جدال و اظهار ايلى و انقياد دانيال اتاليق كنكس و يادگار بىيكّه باغى و افتادن هراس در دل گردنكشان اطراف و جوانب مملكت محروسه چون اوّل فصل بهار كه اعتدال ليل و نهار است ، آفتاب عالمتاب به امر خالق وهّاب ، فيض‌رسان مزاج عناصر و موالد گشته ، جنبش صبا جانهاى آرميده را سلسله‌جنبان شوق آمده ، طراوت هوا ، تازگىبخش دلهاى ارباب ذوق شده ، صداى آب هزار معنى آبدار به گوش هوش سامعان دريادل رسانيده و آسمانيان را با زمينيان انظار رحمت تازه و آثار تربيت بىاندازه شامل گرديده بود كه درين اوان خيريت‌نشان فرحت توأمان فرمان واجب الاذعان شهنشاه زمان صادر شد كه تواچيان سريع البال و يساولان كفايت‌خصال احضار عساكر منصوره را از اقصى ممالك محروسه اصغا نمايند و در روز مقررى با كثرت آلات رزم و پيكار و وفور شرايط عزم و اقتدار مهيّا شوند . و نيز حكّام ذوى الاقتدار اطراف و جوانب را فرمان لازم الامتثال نفاذ يافت كه در وقت مقررى هركدام با سپاه كينه‌خواه به منزلهاى معين به ركاب قمرانتساب مشرّف گرديده به قوشون ظفر مشحون ملحق شوند بعد از آنى كه لوازم و اساس حشمت مرتّب گرديد ، جهت انتظام و حصانت و محافظت مملكت در بلدهء فاخرهء بخاراى شريف اولا مرتبه به درون شهر به جهت حلّ و عقد مرافعهء جماعت فقرا ، قاضى القضات ، ديانت آگاه ، شريعت‌جايگاه ، ايشان قاضى ابو الحسن خواجه مولانا شريفى متصدّى شده و به