برداشت و به نام او به حكومت پرداخت و بعد از يك سال او را نيز كشت و برادر عبد المؤمن - عبيد الله خان - را كه هنوز در مهد بود عنوان شاهى داد . در اندك‌مدتى او را نيز از ميان برداشت و خود مستقلّا به سلطنت نشست ( 1157 ه . ق . ) و سكّه و خطبه به نام خويش كرد . پس از مرگ او ( 1162 ه . ق . ) دانيال بن اتاليق ، عم وى به امارت نشست ( 1163 ه . ق . ) دانيال اگرچه ابو الغازى خان ، نوادهء دخترى ابو الفيض خان را به سلطنت برداشت و سكّه و خطبه نيز به نام او كرد ، ادارهء حكومت را در دست داشت و حكومت ابو الغازى خان اسمى بيش نبود . پس از مرگ دانيال ، پسر او شاه مراد - ملقب به مير معصوم غازى - به سلطنت رسيد ( 1199 ه . ق . ) و از اين زمان رسما حكومت و سلطنت به منغيتيّه انتقال يافت . امير معصوم اگرچه به اطراف و از جمله به مرو نيز دست‌اندازى كرد ، در مقابل تيمور شاه درّانى از در اطاعت درآمد امّا فتوحات خود را همچنان حفظ كرد . معروفترين امراى اين سلسله پس از امير معصوم عبارتند از امير حيدر بن امير معصوم ( جلوس 1216 ه . ق . ) ، امير نصر اللّه بهادر خان ( جلوس 1242 ه . ق . ) امير مظفر ( جلوس 1277 ه . ق . ) پسر امير نصر اللّه . در زمان امير مظفر دست‌اندازى روسها به آسياى مركزى آغاز شد و بخارا و سمرقند و خوقند تحت تسلّط روسها درآمد و امير بخارا متحد و در حقيقت دست نشاندهء روسيه شد . آخرين آنان كه مير عالم نام داشت و در سن پطرزبورگ تحصيل كرده بود در 1328 ه . ق . به امارت نشست اما انقلاب اكتبر او را به افغانستان راند و وى تا پايان جنگ جهانى دوم در كابل زندگى كرد . ( دائرة المعارف فارسى ) . دوران سلطنت سلاطين منغيت به صد و پنجاه و نه سال رسيد 1170 ه . ق . محمد رحيم خان از سلاطين منغيت بر بخارا حكمرواست ( زنباور ) . 1172 ه . ق . دانيال بن محمد از سلاطين منغيت بر بخارا حكمران است ( زنباور ) . 1215 ه . ق . حيدر توره بن مير معصوم شاه از سلاطين منغيت حكمرواى بخارا است ( زنباور ) . 1242 ه . ق . حسين بن حيدر توره بن مير معصوم از سلاطين منغيت بر تخت بخارا نشست