علاج واقعه پيش از وقوع بايد كرد * دريغ سود ندارد چو رفت كار از دست و هركه در اوّل فرصت وظايف حرم مرعى ندارد و جانب احتياط مهمل گذارد و بر دشمن بدانديش اعتماد كند در هلاك خود سعى كرده باشد و در زوال دولت خود كوشيده بنابرين دولت امير صاحب‌قران او را بران داشت تا دران كار تأمّل فرموده غفلت و بىالتفاتى را به كار خود راه نداد و پيش ازانكه دشمن بدانديش برو دست يابد قدم در مقام تدبير نهاد و چون سعادت مساعد بود آن تدبير با تقدير موافق افتاد ذكر مخالفت امير صاحب‌قران با امير حسين بمشورت شير بهرام و بهرام جلاير بر ارباب خرد و بينايى و اصحاب عقل و دانايى روشن است كه چون خواست حضرت عزّت جلّ جلاله بكارى تعلّق گيرد اوّل سببى كه موجب بودن آن كار باشد پديد آورد [ بيت ] ببودن چون شود كارى سزاوار * مهيّا گردد اسبابش بناچار بنابرين معنى چون ارادت خداى تعالى بزوال دولت امير حسين تعلّق گرفت نخست دلهاى خلايق را ازو متنفر گردانيد و اخلاق او را متغيّر كرد و چون خواست كه اين امير صاحب‌قران را والئ امور عالم گرداند دلهاى ارباب قلوب را به طرف او مايل گردانيد و او را توفيق كارهاى نيكو ارزانى داشت لاجرم دولت از امير حسين روى برتافته دواسپه باستقبال اين صاحب دولت آمد و به حكم فرمان عالم مطاع حضرت ذو الجلال كه قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ اشارت بكمال پادشاهئ اوست منشور ضبط مملكت و توقيع حمايت سلطنت در ديوان تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ باسم شريف او بنوشتند و صفحهء ايّام شهريارئ امير حسين را بدست و تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ در نوشتند و ابتداى ظهور اين احوال و نشانهء تبدّل و انتقال آن بود كه چون امير صاحب‌قران از طرف امير حسين متردّد و انديشناك شد نگه داشت نفس و رعايت عرض در اظهار مخالفت