مهين پورِ او جعفر صادق است * چو عبد اللّه آن كش لقب دقدق « 1 » است على و براهيم و احمد دگر * چو حسّين « 2 » و دختر دو تن را شمر 295 كه بر هريك از ما هزار آفرين * روان باد دايم به دنيى و دين * چو بگذشت سالى بر اين روزگار * على ابن عبد اللّه « 3 » نامدار كه عبّاس فرخنده بودش نيا * روان شد زِ دنيى به ديگر سَرا لقب داشت سجاد آن « 4 » نامدار * چو جز طاعت او را نبد هيچ كار بُدش مدّتِ عمر هفتاد و هشت * كه بُد زاده آن شب كه حيدر گذشت « 5 » 300 از او بازماندند چندى پسر * همه پُردلِ و بخرد و نامور « 6 » محمّد كه دعوتگرى پيشه كرد * چو داود و عبد اللّه نيكمرد چو عبد الصّمد بود و صالح دگر * كه بودند در مهترى مشتهر

--> ( 1 ) ( ب 293 ) . در اصل : لقب دورق . تاريخ يعقوبى 2 / 291 : او را پنج پسر بود ، ابو عبد اللّه جعفر ، عبد اللّه ، ابراهيم ، عبيد اللّه و على و تاريخ گزيده 203 ، شش پسر آورده است . جعفر صادق ، على ، عبد اللّه دقدق ، ابراهيم ، احمد ، و حسين . لغت‌نامه دهخدا وفاتش را سال يكصد و چهارده آورده و اولادش ، ابو عبد اللّه جعفر بن محمد و عبد اللّه ، از امّ فروه بنت قاسم بن محمد بن ابى بكر ، ابراهيم و عبيد اللّه از امّ حكيم و هردو در ايام حيات پدر درگذشتند . على و زينب و امّ سلمه كه از امّ ولد بودند . بعضى گويند امّ سلمه از مادر ديگر بوده است . ( 2 ) ( ب 294 ) . در اصل : جو محمود . ( 3 ) ( ب 296 ) . على بن عبد اللّه بن عباس بن عبد المطلب . ( 4 ) ( ب 298 ) . در اصل : شحاد آن . ( 5 ) ( ب 299 ) . تولد وى در آن شب بود كه على بن ابى طالب را ضربت زدند يعنى هفدهم رمضان سال چهلم و پدرش نام وى را على كرد و گفت : وى را به نام كسى ناميدم كه به نزد من از همهء مخلوق محبوبتر بود . وفاتش در حميمه رخ داد ، از سرزمين شام ، در آن وقت هفتاد و هفت يا هشت ساله بود . ( طبرى 9 / 4167 ) ( 6 ) ( ب 300 ) . وى را بيست و دو فرزند بود . محمد بن على ، مادرش عاليه دختر عبيد اللّه بن عباس . داود و عيسى از كنيزى ، سليمان و صالح از كنيزى ، احمد ، بشر ، مبشر ، اسماعيل و عبد الصمد از كنيزانى . عبد اللّه اكبر ، مادرش امّ ابيها دختر عبد اللّه بن جعفر بن ابى طالب و از او فرزندى نماند . عبيد اللّه مادرش فلانه بنت حريش ، و عبد الملك ، عثمان ، عبد الرحمان ، عبد اللّه اصغر و سفاح همو است . يحيى ، اسحاق ، يعقوب ، عبد العزيز ، اسماعيل اصغر ، عبد اللّه اوسط و احنف همو است از چند كنيز . ( تاريخ يعقوبى 2 / 292 )