پادشاهى المنصور باللّه ، هشام بن عبد الملك بن مروان ، نوزده سال و هشت ماه برادر به جاى برادر به گاه * برآمد در آن مملكت گشت شاه هشام ابن عبد الملك در مهى * برافراشت رايات فرماندهى لقب يافت منصور باللّه به كار * شهى بود پردانش و نامدار به كارِ جهان بنگريد از خرد * نكو برگزيد و رها كرد بَد 5 چو عمّر هبيره « 1 » در ايران ديار * زِ انصاف بُد جسته دورى ز كار ورا كرد معزول و اين بوم‌وبر * به خالد « 2 » سپرد آن شه نامور چو خالد قسرّى « 3 » به كوفه رسيد * دگرگونه عمّال كردى پديد ز مسلم « 4 » خبر يافت در مُلك ترك * كند با عدو حربهاى بزرگ رها كرد او را كه اسلاميان * نيابند از عزلت او زيان 10 ولى چون بدان ملك رفت اين خبر * كه آمد به ايران اميرى دگر بسى لشكرى زين از او سَر كشيد * وز اين در ميان جنگها شد پديد تبه گشت خيره سپه بىشمار * نرفت اندر آن ملكش از بهر كار

--> ( 1 ) ( ب 5 ) . : عمر بن هبيرة الفزارى ، أبو المثنى . ( 2 ) ( ب 6 ) . : خالد بن عبد اللّه القسرى . ( 3 ) ( ب 7 ) . در اصل : خالد قشيرى . ( 4 ) ( ب 8 ) . : مسلم بن سعيد بن اسلم الكلابى .