پادشاهى الداعى الى اللّه ، سليمان بن عبد الملك بن مروان ، دو سال [ و ] هشت ماه « 1 » سليمان پس آنگاه شد تاجور * به جاى برادر به حُكم پدر در آن قوم چون او نُبد ديگرى * به شيرين‌زبانى سخن گسترى الى اللّه داعى لقب شد ورا * ز نيكو نهادى و پاكيزه را چو شد پادشاه آن خردمند مرد * همه كارهاى سزاوار كرد 5 از آن جمله فرمود كاندر عراق * چو حجّاج بُد ظالم و پُرنفاق هرآن چيز ناحق زِ مردم ستد * ز مالش دهند باز با حقّ خود چو كرد اين‌چنين نيكوى با سَران * شدش نام مفتاح خير اندر آن ز مرگ هبيره ، « 2 » قتيبه خبر * چو بشنيد در كار شد چاره‌گر فرستاده‌اى را دگر سرفراز * به پيش سليمان روان كرد ساز نامهء قتيبه « 3 » به سليمان و پاسخ آن 10 سه نامه به نزديكى او نوشت * به باغ سخن تخم دانش نكِشت يكى تعزيت‌نامه بَهر وليد * دوم تهنيت در مهى گستريد

--> ( 1 ) عنوان . در اصل : دو سال هشت ماه . طبرى 9 / 3943 : مدت زمامدارى وى دو سال و هشت ماه ، پنج روز كم و به قولى دو سال و هشت ماه و پنج روز بود . طلحة بن ابى محمّد به نقل از مشايخ خويش گويد : سليمان بن عبد الملك سه سال خلافت كرد . ابو معشر گويد : مدت خلافت وى سه سال ، چهار ماه كم بود . ( 2 ) ( ب 8 ) . : هبيرة بن مشمرج كلابى . ( 3 ) ( عنوان ) . در اصل : نامه ؟ ؟ ؟ قنبه .