3280 به بيت المقدَّس بُدى قبله‌شان * كه آن را بود از سليمان نشان بدان تا دلِ آن گُروه از رسول * نگردد به گيتى به يك ره ملول به فرمان حق قبله برگاشت او * به بيت المقدَّس نظر داشت او و ليكن همىخواستى در نهان * به كعبه بود قبله‌اش همچنان كه دين براهيم از آن‌گونه بود * سماعيل كردى هم آنجا سجود 3285 دؤم سال هجرت به روز برات « 1 » * پيام آمد از خالق كائنات كه : « كعبه ترا قبله كرديم باز * بدان‌جا رخ‌آور به گاهِ نماز » « 2 » از اين شاد شد سيّد نامدار * چو كرد اين مرادش روا كردگار فرض گشتن روزهء ماه رمضان بر مسلمانان همين سال اندر محرّم جهود * دهم روز آن ماه را روزه بُود بپرسيد سيّد : « چه روز است اين * كه پيش شما شد به طاعت گزين ؟ » 3290 بگفتند : « آن است ما را دليل * كه فرعون شد اين روز غرقه به نيل به شكرانه موسى چو روزه گرفت * به ما برشد اين سنّت اندر نهفت » پيمبر چنين گفت : « اولى منم * كه گفتِ برادر در اين نشكنم بفرمود « 3 » تا همگنان روزه‌دار * شوند و شود سنّتى آشكار در آن روز هركس كه بُد روزه داشت * كسى سر ز فرمانِ سيّد نگاشت 3295 از آن پس ز ترسا شنيد اين‌چنين * كه : « پنجاه روز است روزه گُزين » ورا نيز كرد اين‌چنين آرزو * كه روزه شود فرض در دينِ او همين روز فرخنده يعنى برات * سروش آمد از خالقِ كاينات

--> ( 1 ) ( ب 3285 ) . روز برات : پانزدهم شعبان ، روز چك ، روز صك ، شب برات ( شب چك ) : شب پانزدهم شعبان كه در آن شب ملائكه به حكم الهى حساب عمر و تقسيم رزق كنند . ( غياث اللّغات ) ( 2 ) ( ب 3286 ) . : « قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضاها فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ وَ إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ . . . الخ » . ( قرآن كريم ، سورهء مباركهء بقره ، آيهء شريفهء 144 ) . ( 3 ) ( ب 3293 ) . در اصل : بفرمود با .