مىكند . « 1 » از كتاب عربى اطلاعى حاصل نشد ، اما كتاب فارسى مورد اشارهء مؤلف بايد كتاب ظفرنامهء على بن نظام تبريزى معروف به نظام الدين شامى باشد ، همو كه شرف الدين على يزدى يك بار به كنايه از او با عنوان اهل بغداد « 2 » ياد كرده است و يك بار نيز از او چنين توصيفى ارائه داده است : . . . و ماه مبارك رمضان به آخر انجاميد و اول روز شنبه كه مفتح اسبوع جديد و غرهء عيد سعيد بود ، اقامت سنن و واجبات آن روز شريف وجههء همت پادشاهانه گشت و مولانا نظام الدين شنبى كه از فضلاى بلاغت شعار روزگار بود و چندى از مآثر و مفاخر حضرت صاحب‌قرانى به كلك بيان نگاشته ، به قرائت خطبهء عيد و اقامت صلوة اشتغال نمود . . . . « 3 » احتمالا منظور شرف الدين على يزدى از منظومهء تركى نيز بايد مجموعهء اشعار صفى الدين ختلانى باشد كه برخى از رويدادهاى عصر تيمور را به تركى سروده است . « 4 » و كتاب فارسى ديگرى كه شرف الدين على يزدى بدان اشاره كرده است ، بايد كتاب شمس الحسن - كه تاج سلمانى به دستور شاهرخ آن را نوشت - باشد . اين كتاب وقايع سال‌هاى 807 ه . ق تا 813 ه . ق را - كه دربارهء احوال شاهرخ و الغ بيگ ميرزا است - شامل مىشود . « 5 » شرف الدين على يزدى شيوهء گردآورى اخبار و وقايع و نحوهء نگارش آنان را بيان كرده است و در اين‌باره مىنويسد به دستور تيمور - مقرر شد تا نظام الدين شامى و صفى الدين ختلانى - مطالب را طورى بنويسند كه جنبهء مداهنه و مبالغه پيدا نكند . « 6 »

--> ( 1 ) . همان ، ص 246 . ( 2 ) . همان ، ص 730 . ( 3 ) . ظفرنامه ، ص 1236 . ( 4 ) . خواندمير او را از فضلاى ماوراء النهر برشمرده است ؛ براى آگاهى بيشتر ، ر ك : حبيب السير ، ج 3 ، ص 549 . ( 5 ) . كشف الظنون ، ج 1 ، ص 266 ؛ ج 2 ، ص 134 . ( 6 ) . ظفرنامه ، صص 246 - 247 ؛ شرف الدين على يزدى به نقل از صاحب منظومهء تركى اشاره مىكند كه تيمور از تطويل مطالب ، چون باورپذيرى مردم را به مطالعه و حقيقت آن كم مىكند ، پرهيز داشته است و از او -