هاشم بن عبد مناف هاشم بن عبد مناف ، نام او عمرو بود ، و او را هاشم براى آن گفتندى ، كه در قحط مكه نان بسيار در كاسه ثريد [ ( 1 ) ] كردى و خلق را دادى ، و پارسى هشم نان در كاسه شكستن باشد ، و او را هاشم نام كردند [ ( 2 ) ] و سنت نماد مر قريش را ، تا در تابستان بشام رفتى ، و در زمستان به يمن . و مادر هاشم عاتكه بنت هلال بن فالع بن ذكوان [ ( 3 ) ] و مهترى و فرماندهى [ ( 4 ) ] قريش بعد از عبد مناف بوى رسيد ، و از فرزندان او نسبت كه باقى ماند از دو پسر ماند ، از اسد بن هاشم و از عبد المطلب بن هاشم ، اما آن از اسد كه پدر فاطمه بود مادر على ابن ابى طالب كرم اللّه وجهه ، او بشام رفته بود به تجارت . بعد ازو مهترى به پسر او رسيد مطلب ، و بعد ازو به عبد المطلب كه جد مصطفى صلّى اللّه عليه و سلّم بود رسيد ، و اللّه اعمل و الحمد للّه . عبد المطلب بن هاشم عبد المطلب بن هاشم بن عبد مناف . نام عبد المطلب شيبة الحمد [ ( 5 ) ] بود و سبب نام او آن بود ، كه چون هاشم به تجارت به زمين شام رفت ، بمدينه رسيد ، سلمى بنت عمرو النجاريه [ ( 6 ) ] را بخواست ، و عبد المطلب در صلب او بود و برحم مادر رفت ، و هاشم در شام برحمت حق پيوست ، سلمى عبد المطلب را بزاد ، و در ميان خالان خود بزرگ شد ، و به برنايى رسيد ، و سلاح بر دست كرد ، و در جمال آيتى بود ، و در تير اندازى و ديگر سلاح از همه بنى اخوال بر سر آمد ، تا بابت

--> [ ( 1 ) ] ثريد : بر وزن حميد ، پارچه‌هاى نان كه در شوربا تر سازند . ( غياث ) . [ ( 2 ) ] درين باره . ابن الزبعرى گفت : عمرو الذى هشم الثريد لقومه * و رجال مكة مسنتون عجاف . [ ( 3 ) ] طبرى و الكامل : عاتكه بنت مره السلميه . مجمل : عاتكه بنت عمرو بن هلك . [ ( 4 ) ] اصل : فرمان ده [ ( 5 ) ] اصل : شبيه ؟ طبرى و الكامل شيبه نوشته‌اند ، فولدت له شيبه الحمد فربا فى اخواله . گزيده ( ص 27 ) عبد المطلب نام او عامر بود و لقب عبد الحمد . [ ( 6 ) ] اصل : تجاريه ، اما سلمى بقول جمهور از بنى النجار بود .