[ جاى تيتر سفيد ] غارت بيدخان و مزار و خنات قبل از اين مرقوم و معروض [ a 87 ] راى اربابان حقايق و عرفان شده بود كه در وقتى كه امير شهداد در كرمان ، و اطراف شهر را محاصره داشت فوجى از آن طايفه شقاوت نشان را تعيين نموده بود كه به جانب بلوك بردسير و سيرجان رفته ، به نهب و غارت آن سرحدات مشغول شده اموال و اسباب خلق را نهب و غارت نمايند . در حين عبور آن طايفه شقاوت نشان به محل كارزار - از قرارى كه مراتب محاربه عاليشان مغفورى ميرزا عبد الواحد مين‌باشى به تفصيل ذكر شده ، طايفه بىدين شقاوت آئين ، در عرض راه بيدخان ، به دامن كوه قطب الدين حيدر ، با مرحوم مغفور ، از ظهر تا نزديك به غروب آفتاب ، با آن تن واحد ، محاربه ، و بالاخره از قضاياى فلكى مرحوم معزى اليه را به درجه شهادت رسانيده ، از آن‌جا عازم بيدخان ، و دامنه مزار ، و چون سقناق بيدخان در مكان‌هاى صعب مىبود - در آن‌جا چيزى به دست آن طايفه بىدين نيفتاده - بلكه جمعى از آن گروه نكبت‌اثر را به قتل رسانيده ، از ضرب گلوله بر خاك هلاك انداخته بودند . و آن طايفه خايفهء بيدادگر از بيدخان عازم دامنه مزار ، و هرچند سقناق عاليقدر مراد على بيگ ارشلو و سكنه و متوطنين خنات و دامنه مزار جمعيت معقول و مكان‌هاى صعب داشته ، و رخنه در سنگر آنها ننموده بودند - لكن در عرض راه ، به شتران و دواب عاليقدر مشاراليه و ساير سكنه خنات برخورده بودند - كه از محل خنّات اجناس و اسباب آنها را نقل مىنموده‌اند - موازى شصت نفر شتر ، و يك صد رأس الاغ - كه تمامى آنها اقمشه و البسهء فاخره ، و نقد و اجناس قيمتى بار بود - تاراج نموده - الله اعلم .