گندم يك من بيست دينار و پانزده دينار فلوس بود ، و برنج سه چهار نمكه اعلى در پنجاه دينار ، [ a 70 ] و روغن اعلى خالص در يكصد و پنجاه دينار - و هر وقت ترقى مىنمود به دويست دينار مىرسيد . و پنير خوب اعلى يك من هشتاد دينار و يكصد دينار ، و كشك از قرار چهل دينار و پنجاه دينار ، و ماست در بيست و پنج دينار ، و ساير اجناس : انگور و خربزه اعلى يك من ده دينار تسعير ديوانى بود - كه به طرح به اهل حرفه داده مىشد . و بر اين نهج ، هر جنسى از اجناس كمال وفور و نهايت تنزل داشت . خرماى اعلى گرمسيرى را يك من سى دينار مىفروختند ، و انجير اعلى را يك من چهل دينار ، و كشمش و دوشاب يك من شصت دينار - و پنجاه دينار - و قند و شكر در پانصد دينار - و چهارصد دينار - داد وستد مىنمودند . و قس على هذا . [ جاى تيتر سفيد ] بعد از آن‌كه ماه مبارك صيام منقضى ، و باز ابواب عيش و حبور بر روى عموم خلايق مفتوح گرديد ، ارباب دول ، باز بناى طرب‌انگيزى و نشاطآميزى گذاشته ، محفل‌هاى بهجت آئين عشرت قرين داده ، به صيقل طرب و عيش ، زنگ كلفت و غم از سجنجل دل‌ها مىزدودند . صفى قلى خان تركستان اوغلى به تاريخ اواسط شهر شوال ، « 1 » بندگان نايب الشانى در كمال عزت و كامرانى در خانه يكى از اربابان مكنت و عزت تشريف داشتند - كه ناگاه دو نفر چاپار از خراسان ، از خدمت بندگان عالىجاه محمد زمان خان سپهسالار وارد ، و تعليقچه رفيعه بندگان معظم اليه را آورده بودند كه : - عاليشان معظم اليه ، محاسبات عملكرد خود را با عمال ديوانى مفروغ نموده ، روانه دار السلطنه اصفهان شود - كه بندگان معظم اليه نيز

--> ( 1 ) - اوايل نوامبر .