مناجات به مدلوله : ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ ، روى نياز به درگاه قاضى الحاجات نموده ، افتتاح اقبال خود را از درگاه واهب متعال مسئلت نمودند . از آن‌جا كه هيچ سائلى از آن درگاه با عزّ و جاه محروم نمىباشد - مصداق صدق سياق : أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ إِذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ ، صورت‌پذير مدعا ، و خدنگ دعاى آن مخلص نژادان بىريا به هدف اجابت رسيده ، هاتفى از غيب به نويد : فَاسْتَجابَ لَهُمْ رَبُّهُمْ - ايشان را مستبشر ساخته ، و مقارن همان طليعه انوار شارق لطف ربانى از مشرق اقبال ايشان طلوع ، و به استبشار ورود موكب مسعود بندگان خان والاشان و سپاه انجم‌نشان مستبشر گرديده مىبودند . نهاد رسيدگى به خانواده شهدا در حين ورود موكب سعادت مورود بندگان سپهسالار به زمين داور ، همگى وارد حضور موفور الحبور ، و سجده شكر حىّ غفور را به جا آورده ، بعد از اطلاع بر مجارى حال آن نيك‌بختان دولتخواهان ، خان والاشان معلّى مكان ، تمامى سركردگان [ b 59 ] مزبوره را به انعامات شايسته وافره ، و خلاع آفتاب شعاع فاخره ، و اسب و شمشير و خنجر مرصع - نوازش فرموده ، تمامى سپاه نصرت همراه كه در قلعه مزبوره تصديع كشيده ، به مضمون : فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجاهِدِينَ عَلَى الْقاعِدِينَ ، پاى صبر و شكيب را در دامن جوانمردى و ثبات‌قدمى برقرار داشته ، و گوى سبقت از ميان ربوده بودند - به مضمون : أَحْسِنْ كَما أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ ، به تصديق خدمت و انعام و خلعت سرافراز ، و كسانى كه در معارك كارزار به مضمون صدق مشحون : وَ مَنْ يُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً - به درجه شهادت فايز گرديده بودند - نيز تحقيق وارث و كسان و منسوبان آنها را در هر ولايت از ولايات نموده ، و به حكام هر ولايت احكام مؤكده در