صفّ نعال در حضور معدلت گنجور بندگان اقدس ظل اللهى ايستاده بود ، كه در اين وقت بندگان اقدس اعلى ، به عاليجاه فراش‌باشى ، در خصوص فرستادن پيش‌خانه سعادت نشانه امر و مقرر فرموده بودند كه امروز پيش‌خانه را بايد روانهء ميامى نمايند - كه فردا موكب ظفر قرين حركت خواهد نمود . . . شاه از تركمان مىترسد و چون از بسطام الى ميامى يازده فرسخ ، و از ميامى نيز الى عباس‌آباد دوازده فرسخ راه ، و از آنجا نيز الى مزينان دوازده فرسخ مسافت مىباشد - كه در عرض راه منازل مزبوره مطلقا آبادانى نمىباشد - و در وسط راه ميامى الى عباس‌آباد ، كاروانسرا و آب‌انبارى هست كه موسوم به الحاك ، « 1 » و همه اوقات از طوايف تركمان و يموت و كوكلان « 2 » - كه از سرحد گرايلى و حاجى لر الى كنار دشت قبچاق ؟ و آب گورگان و استرآباد سكنى و قشلاق دارند ، و دائم الاوقات در همان لنجر ؟ « 3 » انداخته ، قوافل و تجارى را كه از سمت عراق به خراسان و از خراسان به عراق و ساير ممالك مىرود - نهب و غارت مىنمايند . عاليجاه فراش‌باشى [ b 49 ] در خصوص بعد مسافت هر منزل و كيفيت منزل الحاك عرض نموده بود كه در آن‌جا جمعى تراكمه و يموت همه اوقات مىآيند و سرقت مىنمايند . بندگان اقدس ، بعد از عرض عالىجاه فراش‌باشى ، از جماعت سارقين احتياط فرموده ، مدتى تأمل ، و مقرر فرموده بودند كه تحقيق نمايند كه ، سواى اين راه ، ديگر راهى مىباشد كه از آن راه عبور واقع شود ؟ كه چون اراده زيارت فرموده‌ايم نمىخواهيم كه مؤاخذ شويم .

--> ( 1 ) - الهاك نام محلى كنار راه شاهرود و نيشابور و ميان‌دشت و عباس‌آباد - شصت كيلومترى ميامى . ( 2 ) - نام قبايل تركمان است . ( 3 ) - احتمالا به جاى لنگر ؟