تمام قوانين را مطابق با شريعت مىكنند و هرمسئله كه محل اختلاف باشد به نجف مى - فرستند و از علماى نجف استفتاء مىكنند . بعد جزو قانون اساسى مىنويسند . پس بدانيد اى مسلمانان و برادران من ، كه اين مجلس محيى دين محمد بن عبد اللّه است ، يعنى احكام قانون اسلام را زنده مىكند و هركس كه مخالف با اين اساس مقدس باشد ، خواه عمامه‌اى باشد خواه كلاهى ، از هرطبقه باشد ، او به حكم خدا و رسول دفعش لازم است ، او طالب هرج و مرج است . نمىخواهد مملكت قانون داشته باشد . مىترسد كه جلو دزدى او را بگيرند . البته وقتى كه مملكت قانون پيدا كرد و مجرى قانون داشته باشد و اشخاصى باشند كه حافظ قانون باشند رشوه از مملكت برداشته مىشود . ديگر كسى حكم ناحق نمىتواند بدهد . مستوفيها ديگر به هزار اسم مواجب و مستمرى نمىبرند ، و دولت بيچاره را مقروض روس نمىكنند . خدايا ، من ديگر به چه زبانى براى اين بندگان تو بيان كنم . اينها كه از مجلس بد مىگويند دو طايفه‌اند . يك طايفه صادقند و خرند ؛ از روى نفهمى مىگويند قانون فرنگى را مىخواهند جارى كنند . طايفهء ديگر دزدند ، دزد . ايها الناس دزد كه نمىخواهد چراغ روشن باشد . اگر چراغ روشن باشد ، دزد ديگر نمىتواند كلاه تو را بردارد ، و كفشت را ببرد . پس بدانيد اينها آن اشخاصى هستند كه كارشان دزدى بوده و عادت كرده بودند كه از شما پول مفت مىگرفتند ، حالا البته عدالت نمىخواهند . چيزى كه نمىتوانند بگويند ، مى گويند ، مجلس مىخواهد قانون فرنگى را جارى كند ، چطور مجلس مىتواند چنين كارى را بكند و حال آنكه تمام حرفهاى مجلس همه‌روزه در روزنامه چاپ مىشود و در تمام دنيا مىرود . وانگهى اين حرف خائنين قصاص قبل از جنايت است . مجلس هنوز يك قانون تمام وضع نكرده كه محل ايراد باشد . مثل اين است كه كسى در كوچه راه مىرود يك شخصى مىزند در صورت او . اگر بپرسى كه چرا زدى ؟ مىگويد چون اين مىخواست فردا شراب بخورد ، من امروز او را زدم . در اين مدت كه مجلس منعقد گشته كدام‌يك خلاف شرعى از مجلس ديده شد . در باب استخراج مرواريد در خليج‌فارس كه غواص‌ها غوص مىكنند ، يعنى مىروند در دريا و مرواريد بيرون مىآورند ، چون بانك ملى مىخواست امتياز اين را منحصر به خود بكند ، مجلس رد كردند و جواب دادند اين حكم مطابق با شرع نيست . مرواريد دريا حق تمام ملت است ، نمىشود منحصر به عدهء محصورى باشد و سه شبانه‌روز زحمت كشيدند تا آنكه راه شرعى او را پيدا كردند و مطابق قانون شرع حكم كردند . بقيهء مواعظ آقاى سيد جمال الدين در امتياز فضلى ، از شمارهء پيش « 1 » پس معلوم شد كه مجلس مقدس شوراى ملى هرحكمى بكند مطابق با حكم خدا و قرآن خواهد بود ، و البته هم همين‌طور است . احكام شرع موضوعيت دارد و تغيير داده نمىشود . مثلا خدا فرموده است : صبح دو ركعت نماز بايد كرد ، اگر كسى بگويد كه چون چهار

--> ( 1 ) - شمارهء 13 الجمال مورخ پنج‌شنبه 24 ربيع الثانى 1325 .