خانواده و اعقاب آنان نيز در اجراء مفاد قرارداد متعهد شناخته شدند . صلح با امپراطور رودلف به مراد پاشا فرصت داد تا آتش اغتشاشى را كه در ناحيه‌اى وسيع از مرز ايران تا ساحل به سفر و شام شعله‌ور بود فرو نشاند . سران نخستين شورشيان از بين رفته بودند . اما كسانى چون قلندر اوغلى ، قينالى ، قره‌سعيد ، موصلى چاوش ، جمشيد ، جان پولاد كرد و امير فخر الدين دروزى با نيروهاى مهمى در برابر تركان مقاومت مىكردند . مراد پاشا متوجه حلب شد و در راه قلندر اوغلى را به وعدهء حكومت انقره از ديگران جدا كرد و در رسيدن به قونيه دستور داد تا عده‌اى از شورشيان را با رئيسشان احمد بيك در چاه انداختند . وزير اعظم سرانجام موفق شد سران شورشى مثل جمشيد و موصلى چاوش را سركوب كند و به كمك ذوالفقار پاشا حاكم مرعش قواى جان پولاد را درهم شكند . عدهء اسيران به قدرى بود كه تنها بيست جلاد در اردو مأمور بريدن سرهاى اسرا بودند . اين سرها را در برابر خيمهء مراد پاشا به صورت كله منارى در معرض تماشاى خاص و عام قرار دادند . جان پولاد كه به حلب گريخته بود از طرف مردم طرد گرديد و عدهء زيادى از همراهانش كشته شدند . امير فخر الدين فرماندهء دروزيها نيز در اين محاربات به صحرا گريخت . جان پولاد سرانجام سپاه خود را رها كرده خود را به قسطنطنيه رسانيده تقاضاى عفو كرد . سلطان كه از شرح ماجراهاى زندگانى پر حادثهء وى خوشش آمده بود او را بخشيد . ولى چندى بعد به دستور وزير اعظم به قتل رسيد . براى دفع قلندر اوغلى ، به دستور سلطان ، خضر پاشاى وزير و داود پاشاى وزير روانهء ازنيق شدند . قلندر اوغلى و قره سعيد در ناحيهء گوگ سوييلاقى با قشون ترك به جنگ برخاستند و چون شكست خوردند فرارا به ايروان رفتند . امير گونه خان آنان را به شرطى پذيرفت كه پادشاه ايران را بر خود مطاع شناسند و مذهب شيعه را بپذيرند . مراد پاشا كه شنيده بود ميمون يكى ديگر از رؤساى شورشيان قصد رفتن به ايران و الحاق به قلندر اوغلى دارد ، براى جلوگيرى از اين امر ، به تعقيب وى پرداخت و هفت شب و شش روز اين تعقيب را ادامه داد و در اين تعقيب چندين بار به اجبار از اسب پايين آمده استراحت كرد و سرانجام به فراريان رسيده آنان را پراكنده ساخت و در دهم رمضان 1017 ه . با چهارصد پرچم كه روى هر يك نام يكى از شورشيان نوشته شده بود وارد قسطنطنيه شد .