فصل ششم : شاه اسماعيل‌نامه 131 تحميديّه 133 اظهار عجز و نياز به درگاه كريم كارساز 136 نعت ساقيان كه قرص رخشان‌مهر از پرتو جلالشان سايه و سرير دلپذير سپهر معراج كمالشان را پايه 139 صفت معراج شاه‌سوارى كه چون خنجر آفتاب از جوشن سپهر گذر كرد و چون ديده از عينك روشن در احوال افلاكيان نظر كرد 142 صفت شاه مردان و شير يزدان كه محبّت او اصل ايمان است و واسطهء اخلاص از عذاب نيران 147 در مدح سليمان و اسكندر دوران و شاه عالم و عالميان و سرمايهء امن و امان ابو المظفّر شاه اسماعيل بهادر خان 151 در صفت بزم آراستن شاهزادهء عالميان ، نور ديدهء آدميان چراغ دودمان آل عبا خلّد اللّه ملكه 156 در عرض حالات شاه زمان و صفت اين داستان 165 در صفت عالى حضرت آصف پناهى 172 در صفت عالى حضرت فلك آستان ملك آشيان سلطان حيدر كه نخل بستان است 176 آغاز داستان در باب نقل و حركت صاحبقران زمان شاه عالم و عالميان 181 در صفت بهار و مشورت كردن شاه عالميان و نور چشم آدميان در باب تسخير جهان 183 نامه نوشتن شاه عالميان به والى گيلان در باب عزيمت به جانب شروان و توجّه كردن با سپاه گران 190 محاربه كردن شاه عالم‌پناه با شروانشاه و كشته شدن او با خيل و سپاه 196 توجّه نمودن شاه عالم‌پناه به جانب حصارى كه در نواحى شروان بوده و وى را مسخّر گردانيدن به عنايت‌الهى 203 عزيمت نمودن رايات نصرت‌توان بعد از فتح شيروان به جانب آذربايجان 207