77 و 83 تا 85 و 296 ) و همچنين در جهانگشاى جوينى ( ج 2 ص 280 تا 281 ) . احتياجى بنقل كردن آن نيست . ايضا ، ح 3 قلعهء دزمار ، نام اين قلعه در متن عربى سيره چاپ هوداس ( در صفحات 156 و 196 و 200 ) و همين ترجمه ( 213 ) و نيز جهانگشاى ( ج 2 ص 182 ) و معجم البلدان ( ج 2 ص 573 ) مذكور است و از مجموع آنها اطّلاع بدست مىآيد كه قلعهء محكمى بوده است در نزديكى تبريز . در حاشيه بر ترجمهء جهانگشاى ( 451 ) آن را واقع در قراجه داغ غربى ( مشرق مرند ) گفته‌اند . 213 / 1 وسطان ، در نزهة القلوب جزء نواحى ارمنستان شمرده شده است ، گويد : و ان قلعه است و وسطان شهرى بزرگ بوده و اكنون شهرى وسط است ، طولش از جزاير خالدات 73 و عرض از خطّ استوا 37 ( نزهة چاپ لايدن 102 ) . 219 / 6 مجير الدّين ، اين غلط فاحش است ، و ناشى از نسخهء خطّى ترجمه است و بايست آن را اصلاح كرده باشم . لقب اين ابن الجوزى كه بسفارت آمد محيى الدّين بوده است ، و در متن عربى و در تاريخ ابن بيبى درست آمده است . « محيى الدّين ابو محمّد يوسف ابن الجوزى استاذ الدّار مستعصم بود ( كسى كه مراقبت دخل و خرج پادشاه و نگهدارى اموال و ضبط و حساب آن بعهدهء وى محوّل بوده ، تقريبا معادل خزانه‌دار يا صندوقدار يا ناظر حاليّه ) و علاوه بران شغل احتساب بغداد و تدريس طايفهء حنابله در مدرسهء مستنصريّه نيز بعهدهء وى موكول بوده و غالبا از جانب خليفه بنزد ملوك اطراف آمد شد نمودى ، تولّد وى در 580 بود و در اوايل سنهء 656 در واقعهء كبراى بغداد بقتل رسيد » ( از تعليقات مرحوم قزوينى بر جلد سوّم جهانگشاى ص 463 تا 464 ؛ براى مآخذ به همان جا