5 ملوك الطوائف يا رؤساى طوايف در اسپانيا قرن پنجم تا اوايل قرن هفتم / قرن يازدهم تا اوايل قرن سيزدهم مركز و جنوب اسپانيا ، سبته و جزاير الشرقيه هفتاد يا هشتاد سال فاصلهء ميان پايان سلسلهء حاجبان عامرى و آمدن مرابطون بر سر كار ، شاهد فروپاشيدن نهايى سلسله بنى اميه و تشكيل اميرنشين‌هاى محلى در سراسر اسپانياى مسلمان بود ؛ بااين‌همه ، چنان‌كه اغلب در تاريخ جهان اتفاق افتاده است اين دورهء از هم پاشيدگى سياسى با درخشندگى فرهنگى بزرگى همراه بود . اين فرايند بعد از دورهء فتنه عامرى ، درست پيش از ناپديد شدن امويان از صحنهء تاريخ در 422 / 1031 ، با استقرار كامل اميرنشين‌هاى ملوك الطوايف اصلى آغاز شد . قرطبهء پايتخت‌نشين ، در طى اين دهه‌ها هرگز نتوانست بيش از يك قدرت محلى بر امراى طايفه‌ها اعمال نفوذ كند . كشورى قطعه‌قطعه از قدرت‌هاى محلى با مركزهاى جغرافيايى مختلف پديد آمد ، ديويد واسراشتين نام اين مراكز را كه بالغ بر 39 مركز مىشود ، فهرست‌وار ذكر كرده است : 1 . اركش ( بنى خزرون ) / 5 . بسطه 2 . اشبيليّه ( عباديان ) / 6 . بطليوس ( افطسيان ) 3 . البنت ( بنى قاسم ) / 7 . بلج 4 . السهله يا لا سهله يا البرشين ( بنى رزين ) / 8 . بلنسيه ( عامريان )