مطيع بغداد باقى ماندند . مركز قدرت محمد زبيد ، واقع در تهامه يا فروبوم ساحلى يمن بود و وى توانست دامنهء اقتدار خود را در شرق تا حضرموت و بعضى از بخش‌هاى مرتفع يمن بگستراند هرچند يعفرىها ( بنگريد به شمارهء 43 ) سرانجام خود را در صنعاء مستقر ساختند . زياديان بعدى هميشه در معرض تهديد يعفريان و ديگر امراى مقتدر محلى قرار داشتند و اين تنها در دورهء حكومت طولانى ابو الجيش اسحاق بود كه بخت و اقبال زياديان تا حدى احياء شد . آخرين امراى زيادى كه تاريخ حكمرانىشان به يقين دانسته نيست ، بيكارگانى بيش نبودند و در اوايل قرن پنجم / يازدهم در زبيد قدرت به دست وزيران آنها كه از بردگان سياه حبشى بودند ، افتاد و يكى از آنها سلسلهء نجاحى را تأسيس كرد . ( بنگريد به شمارهء 44 ) . كتابشناسى - لين - پول ، 90 - 91 ؛ زامباور ، 115 ؛ البوم ، 26 . - دائرة المعارف اسلام ، ويرايش اول ، « زياديان » ، ( ر . اشتروتمان ) . - ه . سى . كاى ، يمن : تاريخ آن در اوايل سده‌هاى ميانه ، 2 - 18 ، 234 به بعد . - جى . ر . اسميث ، در و . دائم ( ويراستار ) ، يمن : سه هزار سال هنر و تمدن در عربستان سعيد ، اينسبراك ، بىتاريخ [ ح 1988 ] ، 130 ، 138 ، با فهرست حكمرانان .