و طبقهء زير - كه به سطح آب بسيار نزديك است - در سراسر طول پل امتداد دارد . شمار طاق‌ها سىوپنج است . معمارى مىگفت كه ايراد كرده بودند كه اين پل براى آبراهى مانند زاينده‌رود كه گاه طغيان مىكند و سيلاب گران در آن روان مىشود ، فراتر از نياز و بىتناسب است . شهر مذهبى جز اين پل ( ها ) ، مسجد [ شيخ ] لطف الله ، كه بنايى كوچك و زيبا و مشهور است ، مدرسه عالى شاه سلطان حسين ( چهارباغ ) ، منارجنبان ، مسجد جمعه كه روى نيايشگاهى بنا شده است كه يكهزار و پانصد سال پيش زرتشتيان ساخته بودند ، و بناهاى ديگر در اصفهان هست . اگرچه بسيارى از اينها سخت آسيب ديده و تقريبا ويرانه است ، باز اين خرابه‌ها از خزهء فرهنگ قديم پوشيده شده ( و زيبا و جذّاب ) است . اصفهان درواقع « كيوتو » ايران است ، و امروزه هم اين شهر پانصدوبيست مسجد دارد . اينجا در همان حال كه شهر مسجدها ( و بناهاى تاريخى ) است ، شهر ترياك و شهر قالى هم هست . كارگاه قالى ؛ سرخ‌گل‌هاى تنيده از دل در فرصتى كه از گشت و تماشاى اصفهان فراغت داشتم ، براى نخستين‌بار از يك كارگاه مشهور قاليبافى ديدن كردم . اين بافته‌ها از روزگار باستان محصول ويژهء ايران بوده ، و در گنجينهء شوءسوءئين « 1 » در ژاپن قالى و بافته‌هاى عالى ديگر كه روح و

--> - وسيله ، ذخيرهء آب شهر و باغ‌هاى آن تأمين مىشده است . طاقگان دو طبقه با كاشىهاى رنگى تزئين شده است . شاه‌نشين‌هايى به شكل نيم‌هشت ضلعى در سازهء مركزى و دو بخش انتهايى پل ساخته شده است . » ( اصفهان : تصوير بهشت ، ترجمهء جمشيد ارجمند ، تهران 1377 ، شرح تصاوير ص . 73 ) ( 1 ) . در شوءسوءئين ، بناى خزانه‌اى كه امروزه بخشى از نيايشگاه بودائى توءداىجى ، درنارا ، -