شده و محتمل است كه تركيب و اندازهء هر يك از اين طاقچه‌ها و خانه‌هاى ديوار با محاسبه و به ملاحظهء طنين و انعكاس آواى موسيقى طراحى و ساخته شده باشد . در اين تالار هم اكنون ، پندارى كه آواى محو و ملايم موسيقى و همنوازى سمفونى عشق شاهانه ، همچون صداى گردابى از دور ، پيوسته به گوش مىآيد . چهل ستون گويا عالى قاپو در قديم ، دروازهء اصلى كاخ شاهى بوده است . اين كاخ ، به نام چهل ستون ، شهرت جهانى دارد . اينجا ايوان عظيم دايگوكودن در راكويو « 1 » و نيز هيان جينگو ( زيارتگاه شينتوئى هيان ، در كيوتو ) را به يادم آورد . بام اين كاخ بر تيرهاى ستبر تراشيده شده از چنار تناور كه بيست ستون چوبى حايل آن است ، استوار شده است . پايهء ستون‌هاى كاخ در قديم با مرمر سفيد پوشيده و بالايش آيينه‌كارى شده بود ، چنان كه در تالار برليان كاخ سلطنتى كنونى ( گلستان ) مىبينيم . تالارى كه به اين ايوان باز مىشود تالار تاج [ گذارى ] نام داشت ، و در اينجا تخت سلطنتى بر پايه‌اى بلند استوار بود . در جنوب آن ، اتاقى است كه تالار انتظار مباشران دربار و مأموران بلندپايهء حكومت بود . اين اتاق ميانى ، درى بسيار بزرگ دارد و بر هر ديوار دو سويش سه پرده نقاشى بزرگ رنگ و روغن در همان نخستين نگاه جلب نظر مىكند . اين پرده‌ها ، يكى پذيرايى شاه طهماسب از محمد خان ازبك و يكى مجلس بزم پادشاه صفوى براى همايون شاه ( هندى ) را نشان مىدهد . دستار بزرگ و سبيل بلند

--> ( 1 ) . دايگوكودن يكى از معابد سلطنتى ژاپن در كيوتو ( راكويو ، نام قديم كيوتو ) است . اينجا براى آرامش يافتن روان كومه‌ئى ، امپراتور قديم ژاپن ، و به يادگار يكهزاروصدمين سال بنياد شدن كيوتو به فرمان امپراتور كامّو ( پنجاهمين امپراتور ژاپن كه در سالهاى 782 تا 805 م . بر تخت بود ) ، در سال 1895 ساخته شد . اين زيارتگاه داراى ايوان‌هاى بزرگ شرقى و غربى ، تالار بزرگ يا دايگوكودن ، دو برج به نام بياكّو و سوريو و ئوتمّون ( دروازهء اصلى ) و يك دروازه نماى شينتوئى ( تورىئى ) است . اين بناى باشكوه به الگوى كاخ پادشاهى ژاپن كه در سال 794 م . بنياد شد ، ساخته شده است .