خانه‌هاى خود هم اتاقهايى مخصوص ورزش دارند و در اين اتاقها با دوستان و آشنايان خود كشتى مىگيرند . مردان متشخص صبحها كشتى مىگيرند و بعد از ظهرها سوارى مىكنند . لباس ايرانيان با لباس عربها و تركها فرق زيادى دارد . يك افسر بلندپايه كلاه چهارگوشى بر سر مىگذارد ، كه دور آن چيزى شبيه شال پيچيده شده است ، اما كلاه بيشتر مردم كلاه پوستى است و دور اين كلاه هم شالى پيچيده شده است ، كه به پهناى شال‌كلاههاى چهارگوش نامبرده نيست . حالا همهء ايرانيها موهاى شقيقهء خود را بلند مىكنند و موى چانه و گونه‌هايشان را با قيچى كوتاه نگه مىدارند . همه قباى بلندى بر تن دارند ، كه تا قوزك پايشان مىرسد . اين قبا شباهت زيادى به لباسى دارد ، كه اغلب در تخت‌جمشيد به چشم مىخورد ( شكل هشت ) . آستينها تنگ هستند و سر آستينها دگمه دارد . همه - مانند ديگر مردم مشرق زمين - كمربند دارند . در اتراق نظامى خورموج جافشنگى همهء افسرها و درجه‌داران و نظاميان عادى در زير بازوى چپ بود و انبان باروتشان در سمت راست . شمشير از سمت چپ كمر آويخته مىشود . شلوارشان ، كه از پارچهء نخى راه‌راه و ابريشم است ، گشاد و بلند است . افسران بلندپايه چكمهء سياهى به پا مىكنند ، كه تا زانو مىرسد . پاشنهء اين چكمه‌ها چنان باريك و بلند است ، كه راه رفتن با آنها تقريبا غيرممكن است . از اين‌روى وقتى افسرها از اسب پياده مىشوند ، نوكرى فورا نعلينى جلو آنها قرار مىدهد . نعلين‌هايى هم كه بلندپايگان ايران در مجالس به پا دارند پاشنه‌هاى بلند و باريكى دارد . در داخل اين نعلين‌ها گلهاى زيبايى نقاشى شده است . چكمه‌هاى افسرها ناراحت است و نعلين‌هاى بلندپايگان منبع درآمدى است براى نقاشهايى كه داخل آنها را نقاشى مىكنند . چرم كفشها بدون استثناء زردرنگ است . جورابها از پارچهء اروپايى دوخته شده‌اند و شلوار تا زانو در داخل جوراب قرار مىگيرد . فرق