هايى از يك ساختمان ديگر به چشم مىخورد . از جمله ستون ايستاده‌اى كه در شكل شش [ سمت چپ ، بالا ] نشان داده شده است . اين ستون يكى از 20 ستونى است ، كه در اين ساختمان وجود داشته است « 1 » . كمى بالاتر ، در سمت شمال ، در سطح مسطحى يك جفت درگاه به چشم مىخورد . اين درگاهها از نظر ساختمان همان شكلى را دارند ، كه درگاههاى تخت‌جمشيد داشتند « 2 » . در پاى كوه قطعات سنگ مختلفى به چشم مىخورد ، كه از صخره كنده شده‌اند ، تا در ساختمانها از آنها استفاده بكنند . هم‌چنين آبرسانهايى در صخره كنده شده است « 3 » . تقريبا در نيمه راه تخت جمشيد - خرابه‌هاى استخر ، فضايى در سنگ صخره به‌وجود آورده‌اند ، كه ظاهرا نه سقف داشته است و نه ديوارى در قسمت جلو . سه ديوار ديگر پوشيده از پيكركنده‌هايى هستند ، كه اندازه‌هاى آنها بزرگتر از اندازه‌هاى طبيعى است « 4 » . اين پيكركنده‌ها هم مانند پيكركنده‌هاى چهل منار [ تخت جمشيد ] باشكوهند ، اما از نظر هنرى سبك ديگرى دارند . پيكركنده‌هايى كه در ديوار سمت شمالى قرار دارند ، در A / نوزده نشان داده شده‌اند . سر پيكر اصلى [ مجلسى كه در ديوار شمالى حجارى شده است ] ، كه كدخداى ده او را رجب مىناميد و هم‌چنين سر اسب او به شدت آسيب ديده است . كسى كه پشت اسب

--> ( 1 ) . بنابه اظهار آقاى دكتر پرويز ورجاوند ، استاد باستانشناسى دانشگاه تهران ، اين ستون به احتمال قوى مربوط است به بناهاى سنگى شهر پارسه ، كه در كنار صفهء تخت جمشيد قرار داشته است . امروز از تنها ستون ايستاده‌اى كه در زمان نيبور در اين محل وجود داشته است خبرى نيست ، اما ستونپايه‌هاى زنگىشكل ستونها هنوز هم‌چنان پابرجا هستند . ( 2 ) . در مورد دو درگاه مورد بحث ، نظر آقاى دكتر پرويز ورجاوند ، استاد باستانشناسى دانشگاه تهران اين است ، كه اين درگاهها از آن معبد منسوب به « فراتداران » ، در كنار جادهء اصفهان شيراز است . ( 3 ) . اين آبرسانها امروز هم در پاى كوه مورد بحث به چشم مىخورند . ( 4 ) . منظور آثار باستانى معروف به نقش رجب است .