در بابل ماند سرزمين‌هاى مجاور را تسخير كرد . او در سال 327 ق . م . از رود سند گذشت و لشكر سلطان هند را شكست داد و ناحيهء پنجاب را گرفت و مىخواست از رود گنگ هم بگذرد و پيش برود . اما سردارانش نپذيرفتند و او روانهء پايين رود سند شد و در بهار سال 324 ق . م . به بابل بازآمد . آرزوى تسخير عربستان در دل اسكندر ماند و او روز 28 ژوئن سال بعد از آن [ 323 ق . م . ] به تب مهلك دچار شد و جان داد . سلوكىها همان‌كه اسكندر درگذشت ، يك سردار او به نام سلوكوس ، كه فرمانرواى سوريه بود ، و كسى نيكاتور ( ؟ ) نام ، مملكت ايران را در اختيار گرفتند و سلسلهء سلوكيه را تأسيس كردند . نيكاتور در سال 280 ق . م . كشته شد و سلوكوس جانشين او شد . اشكانيان قدرت اين سلسله هم رو به زوال رفت تا كه در سال 250 ق . م . يك ايرانى به نام ارشك كه قدرت گرفته بود به تخت نشست . خاندان او را سلسلهء اشكانيان ناميده‌اند . پس از آن‌كه سى پادشاه اين سلسله يكى پس از ديگرى سلطنت كردند ، اردوان اول كه از سال 54 تا سال 37 ق . م . بر تخت بود ، در سال 53 ق . م . با روميان جنگيد و پيروزى يافت . در سال 34 ق . م . هم جانشين او فرهاد چهارم بر روم پيروز آمد و سپس صلح كرد . ساسانيان اين [ جنگ‌ها و ] رويدادها رفته‌رفته از توان مملكت كاست تا كه در سال 198 م . پايتخت اشكانيان سقوط كرد و روميان يكصد هزار اسير گرفتند ، و 28 سال پس از آن فرزند گله‌بانى به نام اردشير بابكان شوريد و براى اعادهء استقلال كشور كوشيد و سرانجام اشكانيان را از ميان برداشت و سلسلهء ساسانى را بنياد نهاد و آيين [ زرتشتى ] را كه از رونق افتاده بود احيا كرد . [ پيشتر در دورهء كورش اول ، زرتشت آيين خود را كه احترام به آتش از اصول آن بود در ايران رواج داده بود ] و مملكت به اوج شكوفايى رسيد . سرانجام ، در اجراى هدفى بلند پروازانه ، فرستاده‌اى همراه چهارصد تن از زبده سپاهيان خود روانه روم كرد تا از امپراتور روم به نام الكساندر سوروس [ Alexander Severus ] بخواهد كه سرزمين‌هاى آسيا را به ايران بازگرداند . بر اثر آن ، با روم جنگ درگرفت .