مقدمهء مترجمان از نخستين ژاپنىهايى كه در آغاز عصر جديد به ايران سفر كردند و سفرنامه از خود به يادگار گذاشتند ، نوبويوشى فوروكاوا Nobuyoshi Furukawa ( اسم كوچك او سن‌يو Senyo هم خوانده مىشود ) است . او افسر اركان حرب يا ستاد جنگ ژاپن بود ، و در سال‌هاى 81 - 1880 م . ( 98 - 1297 ه . ق . ) ، در روزگار ناصر الدين شاه ، همراه ماساهارو يوشيدا Masaharu Yoshida ، نخستين فرستادهء ژاپن به دربار قاجار ، به ايران آمد . مقدمات سفر به نوشتهء پروفسور اوكازاكى ، در سال 1879 ناصر الدين شاه در راه بازگشتش از سفر اروپا ، در سن‌پترزبورگ ، بويو انوموتو Buyo Enomoto ( كه نام كوچك او تاكه‌آكى Takeaki هم خوانده مىشود ) سفير ژاپن در روسيه را به حضور پذيرفت و در اين ديدار علاقهء خود را به گشودن مناسبات ديپلماتيك و بازرگانى با ژاپن ابراز داشت . در پى پيشنهاد انوموتو ، و پىگيرى او در مقام جديدش - وزير دريادارى ژاپن - اين دولت تصميم به فرستادن هيأتى به ايران گرفت . در روسيه نيز مذاكرات ميان دو دولت پيشرفت كرد و نمايندهء سياسى ايران طرح موافقتنامه‌اى را تسليم نمايندهء ژاپن كرد . امّا ژاپن شتابى براى عقد موافقتنامه با ايران نداشت و گويا نيّتش اين بود كه راه را براى صادر كردن كالا به ايران هموار كند و نيز امتياز دولت كاملة الوداد را در ايران بيابد ، حال آن‌كه ايران با چنين خواسته‌اى موافقت نمىكرد . هيأت هفت نفرهء سفارت ژاپن در تاريخ 10 سپتامبر 1880 م . پس از سفر دشوار 42 روزه‌اى از بوشهر به تهران رسيدند ، و پس از حدود 110 روز توقّف در پايتخت ايران از طريق انزلى و اروپا روانهء بازگشتن به كشور خود شدند . يوشيدا و فوروكاوا ، كه به ترتيب عضو وزارت خارجه و افسر ستاد جنگ ژاپن بودند ، سواى گزارشى كه از ديده‌ها و شنيده‌ها و