فتح خان پس از فرار به هرات معتمد الدولهء نشاط را كه در جنگ اسير افاغنه شده بود با عده‌اى از ريش‌سفيدان هرات پيش فتحعلى شاه فرستاد و تقاضاى بخشايش كرد و محمود شاه هم سفيرى را مأمور خدمت شاه ايران كرد و حركت وزير مستبد خود را بر خلاف ميل خويش جلوه داد . شاه ايران اين عذر را پذيرفت به شرط آنكه محمود شاه فتح خان را سياست و كور كند يا او را دست‌بسته به دربار ايران بفرستد . محمود ميرزا با شق اول موافقت نمود و بعنوان اينكه فتح خان نسبت به خاندان فيروز حاكم سابق هرات بدرفتارى كرده است او را توقيف نمود و بالاخره در سال 1234 بدست كامران پسر خود او را كور كرد . كور شدن فتح خان باعث شورش برادران عديدهء او كه همه بدست فتح خان بحكومت ولايتى نشسته و اقتدارى بهم رسانيده بودند گرديد و اين برادران ياغى عليرغم محمود و كامران هركدام يكى از شاهزادگان درّانى را بسلطنت علم نمودند و فتنهء عظيمى در افغانستان برخاست و بالاخره خاندان درّانى بدست دوست محمد خان ارشد برادران فتح خان در 1242 منقرض گشت و تمام افغانستان به غير از هرات كه ضميمهء خراسان بود بدست سلسلهء باركزائى افتاد . اما محمود شاه و پسرش كامران ميرزا پس از آنكه از كابل و قندهار رانده شدند به آن قناعت ورزيدند كه تحت اطاعت ايران به اميرى هرات باقى بمانند ولى چون از

--> بقيه از صفحهء قبل تاريخ نو ( ص 178 ) « . . . محمد خان قرائى را كه پادشاه مرحوم ( مراد محمد شاه قاجار است ) او را بجان امان داده بود صحيحا و سالما به تبريز رسانيدند . . . و بعدا . . . به خيال باطل بممالك روم فرار كرد و رجال دولت عثمانى موافق مهرنامه او را به شهر « برسه » فرستادند و مخارج مناسبى قرار دادند چون سن او نزديك به هشتاد بود به زودى بجهان ديگر سفر كرد . بندهء درگاه مكرر او را ملاقات كردم .