ناصر الدين شاه قاجار
119
سفرنامه عراق عجم ( فارسى )
محال اصفهان امتداد دارد و دنبالهء آن الى كاماساب كشيده است تا بدرّه و وسعتگاهى كه راه خاوهء لرستان از آنجا است همه جا بلند و پر برف است امّا از درّهء مزبور به آن سمت رشته اين كوه كمكم كوتاه و پست مىشود و ديگر هيچ برف ندارد و چشمهء كاماساب هم در همين درّه است كه به سمت نهاوند ميرود دهات دست چپ و راست جادّه كه امروز ديديم از اينقرار است دست راست كهكدان از خاك ملاير انوح خاك ملاير رحمنآباد جعفرآباد گلدرّه انگشتر اوّل خاك نهاوند اسپى خانى ميلو گوشه دشت نسار حسينآباد بيازما بابارستم دست چپ چقاوك خاك نهاوند شب ماه سوران پاماش گره بابا قاسم بيان ده حيدر خالصه ورانيه عصر اميرخان سردار كه به جهت تعيين جاى سراپرده و اردو رفته بود مراجعت كرده در نهارگاه بحضور رسيد چاى و عصرانه خورده سوار شده روانه منزل شديم و از دم ده سوران عبور كرديم امير خان سردار يكشب قبل از ما رفته بود بسراب كاماساب و حالا جلو ما آمده بود رانديم رو به مغرب خاك نهاوند به طول افتاده است طرف شمال نهاوند ملاير است و سمت جنوب آن كوه لرستان سمت مشرقش بروجرد است و مغرب آن منتهى به خاك خزل و اسدآباد مىشود عرض خاك