ناصر الدين شاه قاجار
114
سفرنامه عراق عجم ( فارسى )
منازل از اينقرار و به اين ترتيب است از همدان بزمانآباد چهار فرسخ و از آنجا به پيرميشان چهار فرسخ و از آنجا به كهكدان كه خاك ملاير است و از كهكدان باردو آمده بود خلاصه عصر يكساعت و نيم بغروب مانده سوار شديم كه به منزل بيائيم حاجى آقا مهدى كه صاحب اين ده است و در اينجا حاضر بود بحضور رسيد سيّدى است ريش متوسّطى دارد قدرى فرمايش و صحبت با او كرده بعد سوار كالسكه شده رانديم براى منزل مسافت چندانى نبود به قدر نيمساعت راه كه آمديم به منزل رسيديم چنان كه از اوّل اشاره كرديم اردو را در ده بردسره كه نزديك حسينآباد است زدهاند قدرى از اين ده هم مال شاهزاده خانم عيال مظفّر الملك است تپّهء در اينجا واقع است كه خانهاى ده را روى تپّه ساختهاند پائين تپّه همخانه و عمارات دارد قلعهء محكم بسيار خوبى هم دارد زمينهاى اطراف ده همه چمن است سراپردهء ما را هم توى چمن زدهاند آب خوب و اشجار بيد دارد جلو آب را بسته مثل اصطخر و درياچه كردهاند هواى اينجا هم ييلاق و سرد است بطوريكه شب روى ساير لباسها سردارى خز پوشيديم امّا توى اين آب درياچه قورباقهء زمينى و قورباقهء سبز درختى كه بالاى درخت بيد ميرود خيلى داشت و شب بطورى صدا ميكردند كه نميگذاشتند بخوابيم آخر فرموديم چادرى دور از درياچه در وسط سراپرده زدند و تختخواب را هم به آنجا بردند رفتيم در آنجا در خوابيديم