و عظيمى را كه در فاصلهء سه روز راه به اصفهان واقع است شكافت ، و رودخانه‌اى را كه از آن طرف كوه جارى است به زاينده رود پيوست . زبانشناسان و دانايان فقه اللغه جملگى بر اين باورند كه نام اصفهان از كلمهء آسپاكان Aspacan كه مركّب از دو جز ، آسپ و كان يا خوان مىباشد گرفته شده . خوان در زبان تازى به معنى ميهمانخانهء بزرگ ، و در زبان تركى به معنى كاروانسرا يا جاى پذيرايى كاروانيان است ، در مجموع مىتوان آن را جايگاه اجتماع سواران دانست ، و اين نام را از آن به اصفهان داده‌اند كه آن را جاى جمعيت زياد ، يا جايگاه تجمّع سپاهيان دانسته‌اند .