وزيدن گرفت چنان كه به قدر كفايت بسوى جنوب پيش رفتيم . همين باد تا ساعت يازده ادامه يافت و از آن پس تا دو ساعت بعد از ظهر ، رفته رفته رو به ضعف نهاد و ناگهان به كلى قطع شد . دريا كاملا آرام و هوا غير قابل تحمل بود . در اين روز نيز مانند چند روز گذشته نتوانستيم ارتفاع را اندازه‌گيرى كنيم . تعدادى الكاتراز و مرغان ديگر و همچنين قطعات چوب و گياه روى آب ديده مىشد . اما نمىتوانستيم حدس بزنيم كه اين اشياء و مرغان نشانى نزديك بودن به كداميك از جزاير سن‌ژان دونوا « 291 » يا كافرريا « 292 » يا لورنس « 293 » است . نزديك غروب آفتاب ، آسمان از ابرى بسيارى غليظ پوشيده شد و باد وزيدن آغاز كرد اما چنان ضعيف كه به زحمت كشتى را حركت مىداد . بمحض آغاز شب ، باد جهت خود را به جنوب شرقى ، يعنى بدترين جهت از نظر ما ، تغيير داد و شدت گرفت و ما را اجبارا بسوى جنوب‌غربى و غرب راند . در بقاياى شب ، مرتبا جهت باد در تغيير بود . تا سرانجام باد ملايمى از جنوب شرقى وزيدن گرفت كه بمدد آن سفر خود را تا صبح در همان راه ادامه داديم . روز سى و يكم نيز همان باد با شدت بسوى جنوب مىوزيد . آب دريا كف‌آلود مىنمود و گياه و قطعات چوب بر سطح آن موج مىزد و اين دليلى قطعى بود كه از خشكى دور نيستيم . ناخدا حدس مىزد كه به ساحل جزيرهء سن لوران نزديك هستيم . چون آسمان ابرى بود اندازه‌گيرى ارتفاع مقدور نشد . باز هم راهمان را بسوى جنوب‌شرقى ادامه داديم . روز اول فوريه ، در آغاز روز باد بيشترى داشتيم كه جهت آن بسوى مغرب و شمال‌غربى و راه ما بسوى جنوب بود . ساعت نه صبح ، در طرف چپ كشتى قطعه چوبى بزرگ مشاهده كرديم به طول بيش از دو متر كه نجارى شده و قير ماليده بود و بر آن دو مرغ نشسته بودند اما چون در جهت مخالف باد قرار داشت نتوانستيم بفهميم كه باقيماندهء چيزى غرق شده است يا بقاياى يك ساختمان .

--> ( 291 ) S . Jean de Noua ( 292 ) Cafreria ( 293 ) Laurens