عمق داشت مىگذشت . آب اين آبراه براى آبيارى خيابان و لبريز نگاهداشتن آب‌نماهائى كه تا قسمت ديگر باغ ، يعنى محلى كه سفرا در انتظار شاه ايستاده بودند با فاصلهء بيست پا از يكديگر قرار داشتند كفايت مىكرد . ساختمان مربوط بدين باغ مربع شكل و طول هريك از سطوح جانبى آن سى يا چهل پا بود و هر طبقه‌اش بيش از سه تواز ارتفاع داشت . طبقهء پائين آن نظير ساختمانهاى ديگر بود با چند طارمى و راهرو و پنجره‌هائى با كركره‌هاى زيبا همهء ديوارهاى بيرونى ساختمان از آجر و گچ ساخته شده بود و از طريق خيابان مفروش با يشم و مرمر كه از آن سخن گفته‌ايم بدان وارد مىشدند . كف ساختمان با يشم و مرمر فرش شده بود . سقف آن طاقى بود كه به شيوهء ساختمان كاروانسراهائى كه بين بندر و لار ديده بوديم در وسط نوعى برآمدگى بسيار بلندتر از ديگر قسمتهاى بنا داشت با ارتفاعى معادل يك براس « * » با چهار اطاق كوچك كه قسمتهاى خالى سقف را پر و ساختمان را از بيرون كامل مىكردند . روپوش چوبى سقف سراسر با ماده‌اى مرمرنما اندود و طلاكارى شده بود . ديوارهاى اطراف تالار را با لوحه‌هائى از يشم به مساحت پنج شش پاى مربع مزين كرده بودند . كف تالار ، بجز قسمت وسط كه حوضچه‌اى بود با فواره‌اى مسين كه آب را با قوت تمام به بالا پرتاب مىكرد ، سراسر با قالى مفروش شده بود . روبروى درى كه از آن وارد مىشدند درى ديگر بود كه به همان باغ گشوده مىشد . در جلو اين در ، جائى براى شاه مهيا كرده بودند . اين مكان نيز جز قاليهائى نظير آنچه در بقيهء تالار گسترده بودند و ديگران بايد بر آنها مىنشستند و هم‌اكنون گروهى نشسته بودند زينتى نداشت . در فضاى خالى بين آب‌نماى فواره‌دارى كه از آن سخن گفتيم و ديوار - به استثناى قسمتى كه در آن قالى گسترده بودند و محل نشستن مهمانان بود - ظرف و طلاى بسيارى نهاده بودند كه در ميان آنها گذشته از تشتهاى مملو از هرگونه شيرينى و مربا ، تعداد زيادى قرابه و كاسه از هر جنس ديده مىشد . بين اين ظرفها ظرفى

--> ( * ) Brasse : واحد طول معادل 622 را سانتىمتر .