اوليويه ( مترجم : محمد طاهر ميرزا )

86

سفرنامه اوليويه ( فارسى )

ناپسند مىشمردند . اينها با زنان خود به حقارت و بىاعتنايى رفتار كنند . اعم از اينكه شيفتهء زنان خود باشند ، يا بىميل . در هر صورت غيرت و رشك بىاندازه دربارهء آنها به‌كار برند و با كمى شبهه در رفتار زنان از غضب ديوانه شده و بسيار بد سلوكى آغاز كنند . در سر هر چيز بسيار قليلى كه بر خلاف رضاى مرد واقع شود ، بيچاره زنان را به ضربات و لطمات بيازارند و به قليل [ مشكلى ] مطلّقه سازند . اگر امرى از بىعفتى ظاهر شود ، برادران و خويشاوندان ضعيفه را اطلاع داده و به استعانت آنها در هلاك ضعيفه ميل كنند . اين تنها در دهات نيست كه مردان در صورت اطلاع بر بىعفّتى ، زن را مىكشند ، بلكه در تمامى ايران و تمامى مملكت عثمانى اين فقره مجرى است . اما اين امر ناپسند و ناستوده بسيار نادر الوقوع است و زنان عفيف باشند ، يا از ترس چنان رفتار كنند كه سلامتى خود را از دست ندهند .