اوليويه ( مترجم : محمد طاهر ميرزا )
190
سفرنامه اوليويه ( فارسى )
نوعى مخصوص [ در هنگام استعمال تيروكمان به صورت ] خوابيده و يا بدون آنكه توقفى كنند ، تير به جانب دشمنى كه او را تعاقب كنند ، انداخته و از محدودهء مرافعه ، فرار مىكنند . « خفتان » و « جوشن » و زره نيز غالبا در بر كنند . 7 . قوهء بحريه ايران را قوهء بحريه نباشد . در زمان گذشته در خليج فارس براى ضبط اعراب داشتند و با آن با مسقط ، سورات و هندوستان تجارت مىكردند . همچنان چند سفينه در بحر خزر داشتند كه براى ضبط تركمان و ازبك از طرف شرق ، و ضبط لزگيان از جهت غرب بهكار مىبردند . امّا اكنون از آنها هيچ چيزى باقى نمانده است . امّا در هر حال از براى ايرانيان بسيار لازم است كه در مقابل روس در درياى خزر ، كشتى به قدر كفايت داشته باشند . به علت اينكه جهت جنوبى ايران جنگل ندارد ، بسيار مشگل است كه در خليج فارس كشتى را به قيمت مناسبى تمام كنند . امّا در سواحل درياى خزر ، جنگل مازندران و گيلان چوبهاى خوب به جهت عمل كشتىسازى دارد و حمل آن به ساحل نيز مخارج چندانى ندارد و سهولت نيز دارد . به تاريخ سهشنبه بيست و ششم شهر رجبالمرجب ، در دارالسلطنهء تبريز ، در كمال استعجال تحرير شد . كاتب الحروف : كاظم آشتيانى .