حنا رنگ مىكنند ، اما اين عمل شگفت‌آور بىمعنى به ندرت انجام مىگيرد و تنها عده‌ى معدودى از اشخاص متظاهر غيرعادى دست به اين كارها مىزنند . در كشور فرانسه هم از اين قبيل اشخاص يافت مىشود . حمامهاى عمومى همچنين محل ملاقات و ديدار افراد طبقات پايين ايرانى است . بيگانگان و سوداگران معمولا براى آشنايى با يك‌ديگر يا مذاكره درباره‌ى معاملات به حمام مىروند و با كشيدن چپق يا قليان و نوشيدن قهوه ساعاتى را در آن‌جا مىگذرانند . در اين مدت اخبارى بين خود ردوبدل مىكنند و خبرها را به جاى ديگرى مىبرند . اما زنهاى ايرانى حمام را بهترين نقطه‌ى تجمع خود مىدانند و همه‌روزه با يك‌ديگر در آن‌جا ديدار مىكنند . هر شاه‌نشينى به گروه خاصى تعلق دارد و همواره پر از جمعيت است . در آن‌جا كليه‌ى امور خانوادگى مورد گفت‌وشنود قرار مىگيرد و چون تعداد زنهايى كه موضوعى براى حسادت و شكايت دارند كم نيست صحنه‌ى حمام به صورت دادگاه زنانه درمىآيد كه رياست آن بر عهده‌ى گيس‌سفيدان مىباشد . اخذ تصميم نهايى در مورد اختلافات فيما بين با همين گيس‌سفيدان است . زنها ابتدا به طور كاملا محرمانه آن‌چه را كه از آخرين ديدار برايشان اتفاق افتاده ، براى يك‌ديگر تعريف مىكنند . مثلا از مهر يا بىمهرى شوهران و از توجه آنها به زنهاى ديگر يا كنيزان سخن مىگويند . زنهايى كه توجه شوهرهايشان نسبت به آنها كم شده ، با بدگويى و عيب‌جويى كينه‌توزانه‌اى از رقباى سفيدبخت خود انتقام مىگيرند . البته وصفى كه از رقيبان مىكنند غالبا خيلى دور از واقعيت است . پس از آن‌كه صحبت درباره‌ى اين موضوعها به پايان رسيد و يك‌ديگر را از بىتوجهى شوهرهايشان متقابلا دلدارى دادند سخن از عروسيهايى كه در پيش است پيش مىآيد و اين فرصتى است كه به طور كامل درباره‌ى دخترهايى كه نامزد شده‌اند موشكافى مىنمايند . اگر بخواهم از روى گزارشهاى