در تمام مدت سكوت محض حكمفرما است . ايرانيها با دست راست غذا مىخورند و با به كار بردن قاشق ، كارد و چنگال آشنايى ندارند . آنها با كمال مهارت با همين يك دست گوشت را قطعه‌قطعه مىكنند . البته گوشت هميشه آن‌قدر پخته است كه با كمترين فشار انگشتها از هم جدا مىشود « 3 » . دست چپ را كه در موارد ديگرى بدون واسطه به كار مىبرند هرگز سر سفره نشان نمىدهند « 4 » و چون برداشتن هريك از مواد خوراكى با دست چپ بىادبى نابخشودنى محسوب مىشود از اين‌رو دست چپ را در تمام مدت غذا خوردن لاى چين قبا در زير بازوى راست پنهان مىكنند . طرز غذا خوردن ايرانيها نه تنها ناراحت ، بلكه خيلى خسته‌كننده است و همان‌طور كه قبلا گفته‌ام يك عادت طولانى لازم است براى اين‌كه بتوان به اين طرز نشستن عجيب خو گرفت . مردى را كه با زانوهاى خم‌شده به شكل Z روى پاشنه‌ى پا نشسته ، سر خود را طورى به جلو خم كرده است كه فاصله‌ى دهانش از زمين بيش از يك پا و نيم نيست در نظر آوريد تا بتوانيد تصورى از سر سفره نشستن ايرانيها در ذهن خود مجسم نماييد . همچنين در ايران با به كار بردن گيلاس آبخورى آشنا نيستند . نوشيدنيها را در قدح مىريزند و كنار آن قاشق بزرگى از چوب كه خيلى باظرافت و بسيار هنرمندانه ساخته شده ، مىگذارند . دسته‌ى قاشقها تقريبا به طول هيژده پوس است و هر قدحى يك قاشق دارد كه براى برداشتن شربت و نوشيدن آن به كار مىرود . ظرفيت قاشقها متفاوت است اما

--> ( 3 ) - چنان‌چه ميزبان بخواهد احترام خاصى نسبت به يكى از ميهمانان معمول بدارد قطعه‌اى از گوشت مرغ يا گوشت گوسفند را جدا كرده ، آن را در ميان برنج مىگذارد و به صورت كوفته‌اى تقديم ميهمان مىكند . البته اين نوع تعارف براى يك اروپايى چندان اشتهاآور نيست ولى برگرداندن دستى كه با اين همه لطف و مرحمت دراز مىشود ناشايست و كاملا بر خلاف ادب است . ( 4 ) - منظور نويسنده طهارت گرفتن مىباشد و بدون واسطه بدين معنى است كه فى المثل از ليف يا نظاير آن براى طهارت گرفتن استفاده نمىشود . - م .