سنهء 1117 حسب الاستدعاى عالى جاه نواب رضوان اياب ميرزا محمد داود به منصب استيفاى موقوفات ممالك سرافراز و بعد از چندى صاحب‌فراش [ شد ؟ ] و قصد زيارت روضات مقدسات نموده بعد از صحت مزاج و ترخص از خدمات خاقان جنت مكان به شرف زيارت اماكن شريفه مشرف و بعد از چندگاه به اعتبار حسن سلوك و نيكويى با خلق اللّه بعد از مراجعت نواب مالك رقاب از سفر خير اثر مشهد مقدس معلى ، به نيابت صدارت نيز مأمور گرديده به خدمت مذكور قيام داشت و مردم از حسن سلوك او راضى و شاكر بودند . بعد به جهات چند ، از آلام روزگار مزاج منحرف گرديده صاحب‌فراش و در سه ماههء اول يونت ئيل سنهء 1130 از خدمت مذكور استعفا نموده به ميرزا علاء الدين حسين ولد مير سيد رضى محوّل نمود و ميرزا محمد مهدى از پيرين ( شيرين ؟ ) بيگم صبيهء عظماى نواب مرحمت و غفران‌مآب ميرزا محمد داود خلف ارجمند ميرزا عبد اللّه مرعش چهار پسر نيك‌اختر و سه دختر فرخنده سير داشت : ميرزا محمد شفيع و ميرزا محمد هادى و ميرزا محمد رحيم و ميرزا سيد مرتضى و نور شرف بيگم و بدر شرف بيگم و شرف نسا بيگم كه ذكر احوال ايشان در باب اول اين تذكره بيان خواهد شد . ان شاء اللّه تعالى .