مرتضى را بر حسب ارث مادرى متصرف بود . پنجم : سيد مرتضى كه چند سال در آمل حكومت كرد و يك پسر داشت به نام شمس الدين كه بعد از پدر چند سال حاكم آمل بود . اين پدر و پسر در آمل مدفونند . ششم : سيد حسن كه بر سر ارثيه با برادر خود سيد مرتضى به جنگ برخاست و به تير مجهول كشته شد . از اين روى سيد مرتضى را براركش [ برادر كش ] سيد مرتضى خواندند . سيد حسن دو پسر داشت : 1 - سيد مرتضى كه خواهر زادهء سيد كمال الدين سارى بود و پدر سيد ابراهيم است . 2 - سيد اسد اللّه كه بيست و يك سال در آمل حكومت داشت . هفتم : سيد ابو الفضل كه دو پسر داشت : 1 - سيد محمد كه در محاربهء مرزناك كشته شد . 2 - سيد على كه در آمل وفات يافت . پنج فرزند ديگر سيد رضى الدين در خردى بمردند و مادر ايشان معلوم نيست . اولاد سيد فخر الدين وى مردى كثير النكاح بود و كنيزان ترك متعدد داشت . دربارهء كثرت اولادش روايات عجيب آمده است . از جمله آنكه در وقتى كه حاكم رستمدار بود و مسكنش در واتاشان قرار داشت ، چون به كجور رسيد ، در يك شب دوازده نفر از دختران و پسران وى درگذشتند و در راه كجور ، يك سال ، چهل گهواره از فرزندان او شيرخواره و بسته به دوش بودند . سادات اهلم نبيرگان اويند و قبر وى در آمل است . اولاد سيد نصير الدين دو فرزند او يكى سيد فضل اللّه بود ، ديگرى سيد ظهير الدين . سيد فضل اللّه مردى شجاع و عالم و متدين و صالح و عفيف بود . در هفت خط خوش‌نويس بود و فن نقاشى