شهريارى كه در قوانين ملك‌گيرى و جهانگشايى وارث او است و هم به حسن خلق [ 1 ] قائم مقام ملك در نشر معدلت و انصاف و قطع مواد جور و اعتساف « 1 » و اعلاى معالم امن و احياى مراسم مبرت و احسان زيادت از پدر نامدار است . نظم بحر محيط باد اگر يك صدف شكست * مهر منير باد اگر آسمان برفت اين گل شكفته باد اگر گلستان نماند * اين سرو تازه باد اگر بوستان برفت حق تعالى و تقدس اروق [ 2 ] « 2 » امير بزرگوار [ امير ] صاحب قران را خصوصا شعشعهء [ 3 ] « 3 » شاهرخى تا رواق [ 4 ] عرش و طبق فرش و مطلع ثريا « 4 » و مقطع ثرى « 5 » قائمة مسلسل و پاينده داراد ، و فر و شكوه شمع جمع ايشان را تابان و فروزان و تا نفخ صور و صبح نشور « 6 » از آفات و عاهات « 7 » مصون و محفوظ كه : [ مصراع ] موسى [ 5 ] ار بگذشت خضرش وارث اعمار باد و چون ارادت سابقهء ازلى چنان بود كه سلسلهء عقود و انتظام اين دولت تا انقراض جهان و انقضاى زمان غره « 8 » جبين روزگار و گلگونه [ 6 ] « 9 » ليل و نهار باشد

--> [ 1 ] . ت : خلق حسن [ 2 ] . ت : ارق [ 3 ] . م و ل : شعبه [ 4 ] . م و ل : به اوراق [ 5 ] . م و ل : كه حضرت موسى [ 6 ] . م : گلغونه ( 1 ) اعتساف : بيراه رفتن و ميل كردن از راه ، بيداد كردن ، عدول كردن ، از راه راست منحرف شدن ( دهخدا ) . ( 2 ) اروغ / اروق : خاندان ، خويش ، تبار . نسل و اعقاب و آل و احفاد ( دهخدا ) . خلف يك جد معين و شناخته ( نه افسانه‌اى ) مخصوصا خلف چنگيز خان ( فرهنگ اصطلاحات ديوانى دوران مغول : ص 4 ، حاشيه 1 ) . ( 3 ) شعشعه : تابندگى ، تابناكى ( دهخدا ) . ( 4 ) ثريا : مصغر ثروى . پروين ( دهخدا ) . ( 5 ) ثرى : زير زمين ( غياث اللغات ) ، زمين ، خاك ( دهخدا ) . ( 6 ) نشور : زنده كردن ( منتهى الارب ) ، صبح نشور : صبح روز قيامت ( غياث ) . ( 7 ) عاهات : آفتها ، سختىها ( نفيسى ) . ( 8 ) غره : روز اول ماه ، مقابل سلخ ( دهخدا ) . ( 9 ) گلگونه : گلغونه است كه غازه و سرخى زنان باشد كه بر روى مالند ( برهان ) .