عبدالله ابن لطف الله ( حافظ ابرو )

1015

زبدة التواريخ ( فارسى )

ذكر شكار كردن بندگى حضرت صاحب قرانى به موضع اقدان و حوالى آن در اوايل رمضان سنهء ستّ و ثمانمايه به موضع قراباغ ارّان جر رسانيدند كه هر فرقه‌ئى از مقام و يورت خود جهت يرگه شكار حركت كرده صحارى و جبال را درنوردند و جمهور حيوانات صحرايى را به اراضى اقدان رانند و حضرت صاحب قرانى به نفس خود با شاهزادگان « [ 1 ] » ماه‌پيكر و امراى ثوابت لشكر و وزراى عطارد شعار و سپاهيان مرّيخ اقتدار و اسبان صرصر حملت و سگان شيرصولت و يوزان پلنگ‌نهضت و چوراخ سموم‌حرقت و فيلان كوه‌هنجار و بازان عنقاشكار در ملابس ابّهت و كامرانى و جلابيب عظمت و شهريارى با لشكرى كه كوه از شكوه آن « كَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ « [ * ] » » « 1 » نمودى و زمين از نعل سم ستورشان به صفايح حديد مفروش بودى در خوبترين ساعتى به مباركى سوار شده روانه گشت . ظفر بر يمين و نصرت بر يسار ، آفتاب سعادت رخشنده و كوكب بخت در گذار عنان اقتدار در دست كامرانى و پاى دولت « [ 2 ] » در ركاب قهرمانى [ 235 - ب ] مدّت چندروز در آن صحارى به عيش و شادمانى روزگار گذرانيدند « [ 3 ] » و در « [ 4 ] » نيل آمال و امانى به سر آوردند و از خون جانوران صحراى سبزه‌زار را لاله‌ستان ساختند و سباع ضرارى « [ 5 ] » را از لحوم وحشيان برارى « [ 6 ] » جشنها آماده كردند و همايان بلندپرواز سپهر سايه را از عظام شگردهاى طغرل و لاچين مادّه‌هاى موائد آماده گردانيدند . « [ 7 ] » در اين اثنا اكابر سادات و علما و ائمّهء بخارا و سمرقند و بلاد ماوراء النهر را به انواع اصطناعات پادشاهانه و اصناف مكرمات ملكانه مخصوص گردانيده « [ 8 ] » خلع شاهوار و خيول راهوار و زر و جامه و لباس و عمّامه و مال و منال و حمول و اثقال بنواخت و اسباب و بستان و جوارى و غلمان بخشيد تا همه بر اين قياس مملوّ الكيس و الكاس داعى « [ 9 ] » و ذاكر و شاكر به بلاد و ديار خود مراجعت نمايند و به وظايف دعا اقدام نمود « [ 10 ] » .

--> ( [ 1 ] ) - ت : شهزادگان . ( [ 2 ] ) - ل : كامرانى . ( [ 3 ] ) - ت : « روزگار گذرانيدند » ندارد . ( [ 4 ] ) - ت : ندارد . ( [ 5 ] ) - ت : ضوارى . ( [ 6 ] ) - م و ل : برابرى . ( [ 7 ] ) - م : گردانيد . ( [ 8 ] ) - ت : گردانيد . ( [ 9 ] ) - ت : داعى ثنا خون . ( [ 10 ] ) - ت : از « و به وظايف . . . » تا اينجا ندارد . ( [ * ] ) قسمتى از آيه 5 ، سوره 101 . ( 1 ) - - - ) زبده ، بخش دوم ، ج / 1 ، ص 418 .