عبدالله ابن لطف الله ( حافظ ابرو )
993
زبدة التواريخ ( فارسى )
معتبر با لشكرهاى گران در تحت حكم او تعيين فرمود و امرا و عساكر و اكابر عراق را نامزد ملازمت او گردانيده او را وصيّت فرمود تا از راه دياربكر درآمده ، بعضى از مفسدان اطراف را كه مانده باشند عرضهء تيغ سياست گردانند ، چون اوايل خريف شود و هوا به اعتدال گرايد متوجّهء عراق عرب شود و مردم آن اطراف را استمالت داده بر عمارت و زراعت ترغيب فرمايند « [ 1 ] » و در آبادانى آن مواضع كوشيده نوعى سازد كه به زودى روى به صلاح آرد و جراحت مجرومان آن ولايت را به عدل و احسان مداوات كند . چنان كه سال آينده بعد قضاء اللّه تعالى « [ 2 ] » محمل حجاز از آن راه روانه گردد . اميرزادهء عالميان وصيّتهاى خسروانهء حضرت صاحب قرانى به سمع قبول شنيده زمين عبوديّت بوسيده و با عظمتى تمام و حشمتى به احتشام متوجّه آن صوب شد .
--> ( [ 1 ] ) - م : فرمايد . ( [ 2 ] ) - ت : ندارد .