شيخ سعدى « 1 » : سعادت ببخشايش داورست * نه در چنگ و بازوى زور آورست چو دولت نبخشد سپهر بلند * نيايد بمردانگى در كمند ملك « 2 » معز الدين حسين چون از اجتماع ايشان وقوف يافت « 3 » ، [ لشكرهاى اطراف جمع آورده بعزم قتال رايت اقبال برافراشته ] باستقبال رفت ، و در راه سرخس « 4 » بموضع فرامرزان اتفاق « 5 » ملاقات فريقين افتاد ، و از جانبين تعبيهء سپاه و تسويهء صفوف نمودند ، اول كسى كه در ميدان تاخت امير محمد خواجه و امير ستملش بودند « 6 » ، [ كه از غايت چالاكى و بىباكى بميدان هلاك سبقت نمودند ] ، و هردو امير ساده ضمير ، [ دواسپه ، بىپرهيز خويش « 7 » ] تندوتيز عنان ريز « 8 » ( تا سر تير ) راندند « 9 » ، [ تا نزديك صف ملك معز الدين حسين ، از غرايب اتفاق آنكه ] بيكبار دو تير قضا از شست قدر اندازان « 10 » ملك گشاد يافت و بر مقتل آن دو امير

--> ( 1 ) - مج . پا : شيخ سعدى . مك : لشيخ نظامى . ( 2 ) - مج . پا : ملك معز الدين حسين چون از اجتماع ايشان وقوف . مك : ملك چون وقوف . ( 3 ) - مج . پا : لشكرهاى اطراف جمع آورده بعزم قتال رايت اقبال برافراشته . مك : اين عبارت را ندارد . ( 4 ) - مج . در راه سرخس . مك . پا : اين جمله را ندارد . ( 5 ) - مج . پا : ملاقات . مك : اين كلمه را ندارد . ( 6 ) - مج . پا : [ كه از غايت چالاكى و بىباكى بميدان هلاك سبقت نمودند ] . مك : اين عبارت را ندارد . ( 7 ) - مج : دو اسبه بىپرهيز خويش . پا . مك : ندارد . ( 8 ) - مك : تاسر تير . مج : اين جمله را ندارد . ( 9 ) - عبارت : [ تا نزديك صف ملك معز الدين حسين از غرايب اتفاق آنكه ] از زيادات مج و پا مىباشد . ( 10 ) - مج : گشاد يافت . مك . پا : اين جمله را ندارد .