و عظم‌شان اين مكان رفيع البنيان « 1 » به حكم : شعر « 2 » : انّ البنا اذا تعاظم شانه * اضحى تدّل على عظيم الشان بر علو همّت و سمّو رتبت او از زبان حال بآواز بلند گواهى ميدهد « 3 » . و تاريخ بناى اين بقعهء معموره كه بر روى ايوان مقصوره به خط كوفى مثبت شده كه سنه سبع و تسعين و خمسايه است تا اكنون كه سنه : سبع « 4 » و تسعين و ثمانمايه ميگذرد روزبروز آثار معمورى و آبادانى و رواج امور شريعت و مسلمانى در تضاعف و تزايد است . ع : چنين خود هست و تا بادا چنين باد « 5 » . لعبد الواسع الجبلى رحمة اللّه عليه « 6 » : فرخنده بقعهء و مبارك عمارتى * در نيكوئى بديع و بپاكيزگى سمر با سقف او سپهر بلند است بىمحل * با صحن او بهشت برين است بىخطر « 7 »

--> ( 1 ) - مك : رفيع البنيان . ( 2 ) - مك . س : كلمه : ( شعر ) ندارد . ( 3 ) - س : گواهى ميدهند . ( 4 ) - مك : خمسايه است تاكنون . س : خمسايه تا اكنون سنه سبع . ( 5 ) - س : در تزايد و تضاعف است . چنين خود هست تا بادا چنين بادا مج : در تضاعف و تزايد است . ع : چنين خود هست . . . مك : ع - ندارد . ( 6 ) - س . مك : لعبد الواسع الجبلى رحمة إله عليه . مج : ( رحمة إله عليه ) ندارد . ( 7 ) - اين دو بيت از جملهء قصيدهءايست در ديوان عبد الواسع الجبلى در وصف يكى از كاخهاى سلطنتى و مطلع آن اين است : فرخنده بقعهء و مبارك عمارتى * در نيكوئى بديع و در تازگى سمر در روشنى چو راى لطيف تو نادره * وز خرّمى چو طبع لطيف تو مشتهر با سقف آن سپهر بلندست بىمحل * با صحن آن بهشت برينست بىخطر ( ديوان عبد الواسع الجبلى نسخه خطى كتابخانه ملى ملك )