مردم‌آراى صحن او چون عيد * دولت‌افزاى بام او چو هماى قبهء گنبدش سپهر نهاد * هيكل بامش آفتاب انداى و در شمال « 1 » حصار بارگاهى در غايت رفعت و كمال عظمت « 2 » بطرح غريب و وضعى عجيب كه هيچ ديدهء بسر « 3 » مثل آن نديده ، و هيچ گوش بشر مانند آن نشنيده ، نظم « 4 » : ز بس نغزكارى چو كاخ سليمان * ز بس استوارى چو سد سكندر تصاوير او دهشت طبع مانى * تماثيل او حيرت جان آذر و از اتفاقات حسنه آنكه ملك اسلام نقاشانرا فرمود كه طرف غربى بارگاه بصور عساكر سلطان ابو سعيد بيارايند بشوكت و عظمت و قوتى در حد كمال ، و جانب شرقى را بنقوش جيوش شاهزاده يسور مصور سازند مغلوب و منكوب و منهزم و مجروح و مقتول ، و صورت شاهزاده « 5 » يسور را پياده و محزون « 6 » و خاسر و مغبون بركشند ، و به حكم : الفال على ما جرى ، باندك زمانى - چنانچه ذكر آن خواهد آمد - « 7 » بدلخواه ملك غياث الدين آن نقش بازخواند ، و شاهزاده يسور « 8 » منكوب و مخذول « 9 » و مجروح و مقتول گشت .

--> ( 1 ) - پا . مك : حصار . مج : اين كلمه را ندارد . ( 2 ) - مج . مك : بطرح . پا : بطرحى . ( 3 ) - مج . مك : ديدهء بسر . پا : ديده بصر ( ؟ ) . ( 4 ) - مج . مك : نظم . پا : اين كلمه را ندارد . ( 5 ) - مك : يسور را . مج : ندارد . ( 6 ) - مج . پا : و خاسر و مغبون بركشند . مك : ندارد . ( 7 ) - مج . پا : بدلخواه ملك غياث الدين . مك : ندارد . ( 8 ) - پا . مج : منكوب و . مك : ندارد . ( 9 ) - مج : و مجروح . پا . مك : ندارد .